در علوم احوال سخن گفت ، وى ابراهيم بن ادهم را ديده بود « 1 » ، و در غزاى كولان ماوراء النهر در 194 ه 810 م شهيد شد . « 2 » 6 / ابو يزيد طيفور بن عيسى بن سروشان مجوسى بسطامى از مردم بسطام خراسان و بزرگترين صوفى متقدم قائل به وحدت وجود و فناء است ، و اتباعش طيفوريه يا بسطاميه ناميده مىشوند ، تولدش 188 ه 803 م و وفاتش در بسطام ( بكسرهء اول ) در 261 ه 874 م است « 3 » . 7 / حاتم اصم بن عنوان بلخى از قدماى مشايخ خراسان و مشهور بزهد است در سنه 237 ه 851 م در واشگرد از جهان رفت ، با شقيق بلخى صحبت كرده و استاد احمد خضرويه بود « 4 » . 8 / ابو حامد احمد بن خضرويه بلخى به زهد و فتوت معروف و مولف « درجات المقبلين » است . ( متوفى 240 ه 854 م ) كه انصارى در طبقات خود ( ص 82 ) او را ذكر كند . 9 / ابو حفص عمرو بن سلم حداد از اهل كوردآباذ نشاپور بود ، و از انجا به بخارا رفت ، و در سنه 264 ه 877 م در گذشت « 5 » . 10 / حمدون قصار نشاپورى بن احمد : شيخ ملامتيان ( متوفى 271 ه 884 م ) مدفون مقبره حيره نشاپور ، وى بر مذهب سفيان ثورى بود « 6 » . 11 / منصور بن عمار : از دندانقان مرو بود ، در بصره از حكماى مشايخ گشت . 12 / ابو تراب عسكر بن حصين از بزرگترين زاهدان و اهل توكل خراسان بود ، كه در باديه درندگان او را بخوردند . ( 245 ه 859 م ) « 7 »

--> ( 1 ) - سلمى 61 ( 2 ) - الاعلام 3 / 249 ( 3 ) - الاعلام 3 / 339 ( 4 ) - سلمى 91 ( 5 ) - طبقات انصارى 97 ( 6 ) - الاعلام 2 / 305 ( 7 ) - طبقات انصارى 76