ما در همين مبحث چند صفحه قبل در تفصيل علم تفسير ، ذكر ابو الجارود زياد بن منذر خراسانى را كرديم ، كه راوى يكى از قديمترين تفاسير اماميه منسوب به حضرت محمد باقر امام پنجم ( 57 / 114 ه ) و از ائمه و فقيهان اماميه است ، كه در 150 ه 767 م از جهان رفت . « 1 » ديگر از مشاهير فقيهان و دانشمندان علم كلام اماميه ابو محمد فضل بن شاذان نشاپوريست كه از تلاميذ امام على رضا بود ، و در سنه 260 ه 874 م وفات يافت . او را صاحب 180 جلد كتاب دانند ، كه از ان جمله : ( 1 ) رد بر ابن كرام ( 2 ) الايمان ( 3 ) محنة الاسلام ( 4 ) رد بر ثنويان ( 5 ) رد بر غلاة ( 6 ) التوحيد . ( 7 ) رد بر باطنيان و قرمطيان معلوم‌اند . « 2 » بقول بروكلمان ابن شاذان نشاپورى كتابى بنام كتاب الايضاح يا ايضاحات فى الرد على سائر الفرق هم دارد ، كه نسخه‌هاى خطى آن در مشهد و عراق موجود است . « 3 »

--> ( 1 ) - الاعلام 3 / 93 ( 2 ) - الاعلام 5 / 355 بحوالت فهرس طوسى 124 و منهج العقال بهبهانى 260 الذريعه 3 / 510 و غيره ( 3 ) - تاريخ ادب عرب 3 / 336 بحوالت فهرست مشهد و الذريعه 2 / 490