دفع سردى و عوارض گوارشى مىخورند ) . سير sir : سير ( برادر پياز ) . سير سير sir sir : سير سير ( بىتابى و اضطراب ) . سيسَمبَر sisambar : سيسنبر ، سوسنبر . سِيَك seyak : آب جوشيدهء سردشده نك : اوّ سِيَك . سيك سيك sik sik : جوش زدن و بى طاقت شدن از دير انجام شدن كارى و . . . سيم sim : سيم ، آسيم ( چرك كردن دُمل بر اثر گرما و سرما و . . . ) . سيمچه simce : دمل بسيار كوچك . نك : سُومچه . سيم كِرده [ ن ] sim kerde [ n ] : سيم كردن ( چركين شدن و متورّم گشتن دُمل ) . سينه پَالوُ sine palu : سينه پهلو . سينه تَنگى sine tangi : سينه تنگى ( به معنى نفس تنگى ) . سِيوشُا [ ن ] seyow so [ n ] : سياوشان ( گُل سياوشان ) . ش - s شَاپِسَن [ د ] sapesan [ d ] : شاه پسند ( گل و گياه معروف ) . شَاتَرِه satare : شاه‌تره ( داروى اسهال ) . شَاتوُت satut : شاه‌توت ( داروى گلو درد . آب شاه توت را روى پوست گلو مىماليدند ) . شاخ sax : شاخ ( شاخ گاو و گوسفند كه در حجامت براى مكيدن و كشيدن خون از بدن به كار مىرود ) . شاش sas : شاش . ادرار . نك : شُر . شَاش‌بَن [ د ] sasban [ d ] : شاش‌بند . شَاش سُوز sas suz : شاش سوز ( سوختن پوست كودكان قنداقى بر اثر شاش ) . شَاشوُ sasu : شاشو ( بچه‌اى كه زياد و يا در خواب مىشاشد ) . شَاشوُك sasuk : شاشو . نك : شُرُوك . شاف saf : شياف . شاف كِرده [ ن ] saf kerde [ n ] : شاف كردن ( شياف برداشتن ) . شَاليده [ ن ] salide [ n ] : شهريدن ( ساييده شدن و كم حِس شدن لب و زبان از ميوهء كال و نارس ) . شُانه sone : شانه ( استخوان شانهء گوسفند كه با نگاه به آن غيب‌گويى و تشخيص علّت مىدهند ) . شُانه بى [ ن ] sone bi [ n ] : شانه بين ( كسى كه از روى استخوان شانهء گوسفند غيب‌گويى مىكند . كودكى كه در ماه ذى حجّه به دنيا آمده باشد اگر مادر شير خود را روى استخوان گوسفند قربانى بدوشد و به او بخوراند مىگويند او از روى همان استخوان غيب‌گويى و تشخيص درد مىدهد ) . شَاوَت savat : شهوت . شَاوَتى savati : شهوتى ، شهوى . نك : شوره