جمال رضايى

688

بيرجندنامه ( فارسى )

اوُ يارِ مُنِا كِ مىكُنه اوّدَارى u yare mone ke mikone ow dari * وَر دِستِىِ بِالِ او كَشُم مُلوَارى var desteye bele u kasom molvari وَر دِستِىِ بِالِ مُا مَكَش مُلوَارى var desteye bele mo makas molvari * مُا بَچِّىِ بَزگَرُم كُنم اوّدَارى mo bacceye bazgarom konom owdari او يار منست كه مىكند آبيارى * بر دستهء بيل او كشم مرواريد بر دستهء بيل من مكش مرواريد * من بچّهء برزگرم كنم آبيارى * * * كوُيُا دَ بُلَندُ قُلّه‌هايش كَاشى kuyo da bolando qollehayas kasi * قرُبت ره گُرُفتيى كُجا مىبَاشى qorbat re gorofteyi koja mibasi شوّيُا زِ فَراق تُ نمىخَابُم مُا sowyo ze faraqe to namixabom mo * قُربَت ره گُرُفتيى سَلُامَت بَاشى qorbat re gorofteyi salomat basi كوه‌ها در بلند و قلّه‌هايش كاشى * غربت را گرفته‌اى كجا مىباشى شبها ز فراق تو نمىخوابم من * غربت را گرفته‌اى سلامت باشى * * *