جمال رضايى

689

بيرجندنامه ( فارسى )

3 - نوا يا رَب چِ مِبُا كِ داقِ مَادَر نِمِبُا yarab ce mebo ke daqe madar nemebo * اى داقِ گِرُا وَر دِلِ دُختَر نِمِبُا idaqe gero var dele doxtar nemebo يَا رَب چِ مِبُا كِ مَادَرُا مىمُندَن yarab ce mebo ke madaro mimondan * چَرقَاتِ سِيا وَر سَرِ دُختر نِمِبُا carqate seya var sare doxtar nemebo يا رب چه مىبود كه داغ مادر نمىبود * اين داغ گران بر دل دختر نمىبود يا رب چه مىبود كه مادران مىماندند * چارقد سياه بر سر دختر نمىبود * * * شِده چِل روُ ازيزُم نيس [ ت ] پيدا sede cel ru azizom nis [ t ] peyda * مَگَر ااهوُ شِده رَفته بِ سَارا magar ahu sede rafte be sara تَمُام گُلسِتُانُا ره بِگِشتُم tamome golsetono re begestom * مگر مَاهى شِده رَفته بِ دَريا magar mahi sede rafte be darya شده چهل روز عزيزم نيست پيدا * مگر آهو شده رفته به صحرا تمام گلستانها را بگشتم * مگر ماهى شده رفته به دريا * * * اى مَادَرِ مَادَرُا كُجَا مَادَرِ مُا ey madare madaro koja madare mo * چَادِر بِ سَر اندازه بِيَايه بَر مُا cader be sar endaze beyaye bare mo دَر نيمه شَبُا كِ دَرد گيره سَرِ مُا dar nime sabo ke dard gire sare mo