جمال رضايى

680

بيرجندنامه ( فارسى )

گُلى از دست من بستان و بو كن * ميان آن دو زلفان خود فرو كن به هرجا كه به روى كه من نباشم * به جاى من با همان گل گفتگو كن * * * سَر راهِ مُره ديوار كِردَن sare rahe more divar kerdan * مُره نَامِد ز روى يار كِردَن more named ze ruye yar kerdan مُرَ نَامِد ز روُىِ يارِ شيرى more named ze ruye yare siri * زِ بَس كِ وِر وِر بسيار كردن ze baske ver vere besyar kerdan سر راه مرا ديوار كردند * مرا نوميد ز روى يار كردند مرا نوميد ز روى يار شيرين * ز بس كه وِر وِر ( ورّاجى ) بسيار كردند * * * نِگار مُا نشسته وَر لَبِ جوُ negare mo nesaste var labe ju * گُلِا از اوّ گُرُفته مىكنه بوُ gole az ow gorofte mikone bu گُلِا كِ اوّ بيَاره بوُ نمىده gole ke ow beyare bu namide * خُدُم گُل مىشَوُم گر مىكنى بوُ xodom gol misavom garmikoni bu نگار من نشسته بر لب جو * گُلى از آب گرفته مىكند بو گلى كه آب بياورد بو نمىدهد * خودم گُل مىشوم گر مىكنى بو * * * فَرَاقى خُندَنُم از روُى دَرده faraqi xondanom az ruye darde * بِ مُا ميگَن چِره رَنگِ تو زَرده be mo migan cere range to zarde شِما از رَنگ زَردِ مُا چِ مَايِى sema az range zarde mo ce mayey * زَمُانِى بىبَفا خُد مُا دُرَنگه zamoney bi bafa xod mo dorange فراقى خواندنم از روى درد است * به من مىگويند چرا رنگ تو زرد است ؟ شما از رنگ زرد من چه مىخواهيد * زمانهء بىوفا با من دورنگ است * * * قَريبى سَخ [ ت ] مُره دِلگير دَاره qaribi sax [ t ] more delgir dare