جمال رضايى

681

بيرجندنامه ( فارسى )

فَلَك دَر گَردَنُم زنجير دَاره falak dar gardanom zanjir dare * فلك از گَردَنُم زنجير وَردار falak az gardanom zanjir vardar كِ قُربَت خاك دُامنگير دَاره ke qorbat xake domangir dare * غريبى سخت مرا دلگير دارد فلك در گردنم زنجير دارد * فلك از گردنم زنجير بردار كه غربت خاك دامنگير دارد * * * از ينجه تا بِ بِرجَن سِ گُداره az inje ta be berjan se godare * گُدارِ اوّلى نقشُ نگاره godare avvali naqso negare گُدارِ دُوّمى شوقِا وُ امّيد godare dovvomi sowqe vo ommid * گُدارِ سِوّمى ديدنِ ياره godare sevvomi didane yare از اينجا تا به بيرجند سه گُدار است * گُدار اوّلى نقش و نگار است گدار دوّمى شوق است و اميّد * گدار سوّمى ديدن يار است * * * الا دُختر نِمِشنَاسى خُداره ala doxtar nemesnasi xodare * پِرِيشُا كِردِيى زُلفُن سِياره peryso kerdeyi zolfon seyare هَنُو دُندُانِ هَف سَاله ر نِكَندى hanu dondone haf sale r nekandi * نِشانه مىزنى مُرقن هَوا ره nesone mizani morqon havare الا دختر نمىشناسى خدا را * پريشان كرده‌اى زلفان سياه را هنوز دندان هفت ساله را نكندى * نشانه مىزنى مرغان هوا را * * * قَريبى بَد نِيِا بَدنُامِا دَاره qaribi bad neye badnome dare * قريبى بَد نِمازِ شُامِا دَاره qaribi bad nemaze some dare سَرِ راهِ قَريبُا رِ مگيرِى sare rahe qaribo re magirey * قَريبِا بُر وَطن پِيقُامِا دَاره qaribe bor vatan peyqome dare غريبى بد نيست بد نامى دارد * غريبى بَد نماز شامى دارد سر راهِ غريبان را مگيريد * غريب است براى وطن پيغامى دارد