شيرينى گويش بيرجند يكى از ويژگىهاى مهمّ آنست . در زبان‌ها و گويشهاى مختلف « نوا » ( تكيه ) معمولا از « فشار » يا « زيروبم » يا از هر دو سرچشمه مىگيرد . زبان‌هايى كه در آنها « نوا » از « فشار » برمىخيزد « خشن » هستند و آنهايى كه « نوا » يشان از « زيروبم » سرچشمه مىگيرد « هموار » ، « نرم » و به اصطلاح « شيرين » مىباشند . در گويش بيرجند - مانند زبان فارسى - « نوا » از « زيروبم » برمىخيزد و فشار آن بسيار كم است . از اينرو است كه مىگوييم اين گويش - هم‌چون زبان فارسى - « نرم » و « شيرين » است « 1 » .

--> ( 1 ) . نك : « نوا و آهنگ » در كتاب « بررسى گويش بيرجند » . ص 74 - 71 .