به نصب ايشان منصوب و به عزل آنان معزول دانند . طغراى مثال چنان‌كه مىبينيم « معز الدين محمد الحسنى الحسينى » است . مثال ديگرى با همين طغرا مورخ شوال 1015 با حكم شاه عباس در روى ديگر آن در اسناد آستانهء بىبى هيبت « 1 » هست . اين معز الدين محمد در اين دو تاريخ به شهادت همين مثال‌ها و به تصريح متن دو فرمان صدر شاه عباس بوده است ليكن در تاريخ عالم‌آراى عباسى به تصريح مىنويسد كه در اثناء فتح گنجه - در صفر سال 1015 - امير ابو الولى انجو از صدارت بر كنار و به جاى او قاضى خان سيفى حسنى قزوينى فرزند ميرزا برهان و جلال الدين حسن صلائى عهده‌دار مقام مزبور شدند « 2 » و صلائى در سال 1016 درگذشته ، به جاى او ميرزا رضى شهرستانى صدر شد « 3 » كه تا سال 1026 در اين مقام بود و در اين سال درگذشت و قاضى خان از سال 1015 تا سال 1026 صدارت نمود و او نيز در اين سال معزول شد « 4 » . بنابراين در اين ميان از صدارت كسى با نام معز الدين محمد سخنى نيست و بايد ديد اين معز الدين محمد كه بىهيچ ترديد ( و به شرح مذكور به صريح متن فرمان و شهادت مثال ) صدر شاه عباس بوده است كيست . به خصوص با توجه به اين‌كه اگر صدر

--> ( 1 ) . چاپ 1947 باكو ، ص 125 - 128 . ( 2 ) . عالم‌آرا : 719 . ( 3 ) . همان مأخذ : 760 . ( 4 ) . ايضأ : 928 . نيز صفحهء 1089 .