حسين مدرسى طباطبائى

135

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

عامره ، و بر آب قنات ميرزايى و خمار تاشى داير بوده است بر مصارف روضهء ابى عبد اللّه حسين بن على بن موسى الرضا واقع در قبرستان قديم قزوين و مدد معاش خدام و حفاظ آن روضه ، با توليت سادات مرعشى كه متوليان مزار بوده‌اند و در حين وقف عبارت بوده‌اند از : امير كمال الدين عبد القادر و امير مجاهد الدين زين العابدين و امير صفى الدين شكر اللّه . گويا از همين سند است كه در سند شمارهء 96 اين مجموعه به شكل « فرمان مورخ 938 شاه طهماسب » ياد مىشود . اصل وقف‌نامه طومارى است بزرگ كه قسمتى از آغاز آن مشتمل بر چند سطر از ديباچه و سجلات و مهر شاه افتاده ، و قسمت باقىمانده به طول چهار متر و شصت و سه سانت در پهناى 25 سانتى متر مشتمل بر 78 سطر است هر سطر به پهناى 17 س . م ) . . . . . . . . . . غيرت رياض مملو الحياض دار القرار و رشك « جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ » گردانيد . مبدع هر چشمه كه جوديش هست * مخترع هرچه وجوديش هست پادشاها سپاس نعمت تو بر زبان نمىآريم و ستايش ترا بر تو نمىشماريم . از دست و زبان ما چه آيد كه اداى حمد و ثناى ترا شايد . از دست و زبان كه برآيد * كز عهدهء شكرت به درآيد انت كما اثنيت على نفسك .