حسين مدرسى طباطبائى
134
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
مقدسهء منورهء امامزادهء به حق [ شاهزاده حسين عليه و عن آبائه « 1 » التحية و السلام ] و سركارى آن به امارت مآب حكومت نصابى / كمال الدين ملك بيك متعلق است سيادت مآب مشار اليه مرجوع شده از ابتداء توشقان ئيل ، مقرر آنكه / محصول رقبات مذكوره را هرساله سى خروار غله در وجه معيشت سيد مشار اليه و سيد كمال الدين عبد القادر / و سيد صفى الدين شكر اللّه صرف نمايد و تتمهء خرج عمارت قناتى كه بر سر كارى امارت پناه مشار اليه احيا شده / جهت آستانهء مقدسهء منورهء مزبوره و صادرين و واردين آنجا نمايند . سادات عظام و قضات و كلانتران / و كدخدايان دار الموحدين قزوين سيادت مآب مومى اليه را متولى شرعى محال مذكوره دانسته ، بعد از او اولاد / امجاد او را بطنا بعد بطن متولى شرعى دانند و هيچ آفريده در سروكار مذكوره سيما عمال دار الموحدين مذكوره / مدخل نسازند و پيرامون نگردند و قلم و قدم از آن محال كوتاه و كشيده دارند و از شكايت كه موجب مؤاخذه خواهد بود / احتراز نمايند . در اين باب تقصير ننمايند و رعايت و مراقبت و اعزاز و احترام سيادت مآب مشار اليه به جا آورند / و شكر و شكايت او را عظيم شناسند . [ عن ملك سدسى ( ؟ ) / محال مذكوره در متن عقد وقف به سيادت پناه مومى اليه داده شد ] « 2 » . تحريرا فى / 18 شهر ربيع الاول سنهء 938 . ( 8 ) وقفنامهء شاه طهماسب مورخ ج 1 - 938 گوياى وقف حمام شاهى قزوين كه از بناهاى خود او ، و پيوسته به دولتخانهء
--> ( 1 ) . كذا . ( 2 ) . اين عبارت در دو سطر ميان سطرهاى 11 - 13 سند الحاق شده است .