مىشود . برخى پنجه‌هاى آبرفتى « 1 » و آبگيرهاى داخلى ( بدون راه به دريا ) ، و نيز چند ناحيهء كم‌اهميّت تپه‌هاى ريگ روان هم يافت مىشود . كوهها و كوهپايه‌هاى شمالى . ناحيهء وسيعى از فلاتهاى كوهستانى و كوهپايه‌هاست كه ارتفاع برخى از قلّه‌هاى آن از 000 3 متر تجاوز مىكند . رشته‌كوههاى « بند تركستان » ، كوه‌چنگر و فيروزكوه مهمترين آنهاست . درّه‌هاى عمده از مغرب به مشرق عبارت‌اند از مرغاب ، بند امير ( بلخاب ) ، مجموعهء اندراب - سيغان - سرخاب ، و گروه كندوز ( قندوز ) « 2 » . دشتهاى تركستان . كوهپايه‌هاى شمالى با كاسته شدن از ارتفاعشان ، به دشتهايى سنگى به ارتفاع 300 - 400 متر از سطح دريا مبدّل مىشوند . [ در اينجا ] پيشرفت توده‌هاى ريگ روان فراوان است ؛ بادرفت « 3 » ( غبار بادبر آورده ) و گودالهاى نمك « 4 » نيز وجود دارد . اين ناحيهء خشك كويرى معمولا با تختانهاى « 5 » باتلاقى و ته‌نشستى ، از سطح دشت سيل‌گير رود آمو دريا ( - جيحون ) كه مرز شمالى را تشكيل مىدهد ، جدا مىشود . زمينهاى كم‌ارتفاع هرات - فراه . اين ناحيهء نسبتا كم‌ارتفاعى است متشكل از دشتهاى ته‌نشستى خشك وسيع ، آبگيرهاى كويرى ، و رشته كوهها و تپه‌هاى كم‌ارتفاع . [ در اين ناحيه ] پنجه‌هاى آبرفتى و آبرفتهاى خشك كويرى بسيار زيادى مشاهده مىشود ؛ ارتفاع كلّى از سطح دريا در حدود 000 1 متر و شيب منطقه‌اى به سوى مغرب و جنوب‌غربى است .

--> ( 1 ) . alluvial fans ( 2 ) . از اين صفحه به بعد ، به صورت « قندوز » آورده مىشود . ( 3 ) . loess ( 4 ) . salt pans ( 5 ) . terrace