على اكبر اصفهانى ، در سال 1011 ه ق ( 1602 م ) و مقارن با پانزدهمين سال سلطنت شاه عباس اول صورت اتمام يافته است ، بر سردر اين بنا كه مهم‌ترين و باعظمت‌ترين دروازهء ورودى شهر صفوى اصفهان از طريق بازار بزرگ اصفهان بوده است ، چند تابلو نقاشى جلب نظر مىكند كه بعضى از آن‌ها معرّف اروپايىهاى مقيم دربار اصفهان در آن زمان است و يكى از تابلوها شكارگاه شاه عباس و شخص وى را سوار بر اسب با همراهان او نشان مىدهد . متأسفانه اين آثار به علت مجاورت با هواى آزاد و سرما و گرما و باد و باران در طول چهار قرن اخير آسيب‌هاى فراوان ديده و نقاشىهاى مزبور كه كار رضا عباسى ، استاد هنرمند و بنام عصر شاه عباس اول است ، آن‌چنان كمرنگ شده كه به زحمت مىتوان چيزى از آن مشاهده كرد . در بالاترين قسمت اين سردر و در دو پشت بغل ، كاشيكارى معرق « 1 » ديده مىشود كه خوشبختانه سالم مانده و صورت

--> ( 1 ) . « پشت‌بغل » و « لچكى » اصطلاحى است كه در معمارى ايرانى به‌كار برده مىشده است و