به سير و سلوك مىپردازد و به خدمت بيشتر از اقطاب و مشايخ صوفيه مىرسد و وارد مراحل طريقت و عرفان مىگردد و سرانجام خود از اقطاب سلسلهء نعمت اللهيه مىشود و تهران را براى اقامت دايمى خود انتخاب مىكند و جمع كثيرى به او ارادت مىورزند و به همت مريدان خانقاهى در محلهء شاه‌آباد تهران براى او ساخته مىشود و تا آخر عمر به ارشاد و هدايت مريدان خود مىپردازد . وفات او روز چهارشنبه 24 ذىقعده سال 1316 اتفاق افتاده و در خانقاه خود مدفون شده است . مزار او هم‌اكنون در تهران شهرت دارد و مركز مريدان و ارادتمندان او است . صفى على شاه مردى دانا ، سخن‌سنج و نيك‌محضر بوده ، شريعت و طريقت را با هم آميخته و در علم و عرفان مقامى منيع داشت . در شعر طبع او روان بود و خود از مريدان رحمت على شاه و حاج آقا محمد شيرازى ، عم رحمت على شاه بوده است . صفى على شاه داراى تأليفاتى به شرح زير است : 1 - بحر الحقايق 2 - تفسير صفى كه مدت دو سال تمام قرآن را به مثنوى بحر رمل سروده است و تفسيرى است فلسفى و عرفانى . 3 - زبدة الاسرار در اسرار شهادت حضرت سيد الشهدا كه در هندوستان سروده شده و تأليف يافته است 4 - ميزان المعرفه 5 - ديوان اشعار حاوى غزليات عاشقانه و عارفانه ، قصايد ، ترجيعات و انواع ديگر شعر . جهانگير خان - جهانگير خان ، فرزند محمد خان ، اصلا قشقايى است . در ابتداى عمر اندك تحصيلى نمود ، ولى در چهل سالگى ناگهان شوق تحصيل علم و دانش در نهادش پيدا شد و او را به سوى علم و عرفان كشيد و به تحصيل معقول و منقول واداشت . آن‌گاه در اصفهان توطن گزيد و در خدمت استادان بزرگ به كسب معارف پرداخت و در حكمت و