فصل چهارم اصفهان در دورهء معاصر اصفهان در اواخر عهد صفوى به اوج وسعت خود رسيد و تعداد محلّه‌هاى آن ، كه نام آن‌ها هنوز باقى است ، از چهل گذشت . محلّه‌هاى شهر اصفهان در آن دوره به شرح زير ذكر شده : محلهء دولت ، باغ جنت ، عباس‌آباد ، لنبان ، چهارسوى شيرازىها ، شمس‌آباد ، چرخاب ، حسن‌آباد ، خواجو ، ترواسكان ( تلواسكان ) ، ظلّله ، پاى قلعه ، قصر منشى ، كرّان ، احمدآباد ، يزدآباد ، گلبار ( گلبهار ) ، جوباره ، حسين‌آباد ، طوقچى ، دردشت ، شاه شاهان ( شهشهان ) ، آسنجان ( خيابان خوراسكان فعلى در امتداد احمدآباد ) ، فلفلچى ، چمبلان ( چلمون ) جماله كله ( حماله كله و تل عاشقان در مشرق مسجد حكيم فعلى واقع مىشده و متّصل به محلهء دروازهء نو بوده است ، نيم‌آورد ، محلهء مسجد حكيم ، دروازهء نو ، بيدآباد ، شيش ، محلهء نو ، درب كوشك ، دروازهء دولت ، محله خيابان ، مستهلك ، مورنان ، خوابجان . اين محلّه‌ها هريك مشتمل بر محلّه‌هاى كوچك‌ترى بوده ، چنان‌كه محلهء جوباره شامل ميدان مير و دارالبطيخ و سيد احمديان و درب دريچه ( امروزه مردم درب درچه تلفظ مىكنند ) و محلهء سلطان سنجر و محلهء