بفكر مقابله انداخت و آنها نيز بموازات تقويت نيروهاى خود ، پيمانهاى اتفاق و همكاريهاى نظامى باهم منعقد ساختند و تدابير جنگى وسيعى ، مثل احداث خط دفاعى « ماژينو » در فرانسه ، به عمل آوردند . لهستان در شرق آلمان براى راه يافتن به دريا بندرى بنام « دانتزيك » در كنار درياى بالتيك را در اختيار داشت و راه باريكى از داخل خاك آلمان آن كشور را با بندر مذكور مربوط ميساخت ولى آلمانها همواره بدين امر اعتراض داشتند و بندر دانتزيك و دالان مربوط بدان را از آن خود ميدانستند . در سال 1938 ميلادى هيتلر ببهانهء آزاد ساختن آن قسمت از خاك مورد ادعا ، فرمان براى اشغال لهستان صادر كرد و سپاهيان آلمان با يك حملهء برق‌آسا ظرف 17 روز ارتش لهستان را از پاى درآوردند . در اين موقع انگلستان و فرانسه بحمايت از لهستان برخاستند و ايتاليا نيز از آلمان طرفدارى نمود . بدين ترتيب آتش جنگ جهانى دوم روشن گرديد و قشون آلمان كشورهاى اروپاى غربى را اشغال كرد و دولت انگلستان را ، كه به علت موقعيت جغرافيائى دور از معركهء جنگهاى زمينى بود ، از طريق هوا تحت فشار گذاشت . روسها ابتدا با آلمانها رابطهء خوبى داشتند و حتى با توافق با آنها قسمت شرقى لهستان را نيز باشغال خود درآوردند ولى اين رفاقت ديرى نپائيد و سپاه آلمان ، چنان كه گفته‌ايم ، در اول تيرماه 1320 بروسيه حمله كرد و چون دولت آمريكا هم از تسلط نازيها به اروپا بيمناك بود آن نيز بطرفدارى از انگليس و فرانسه وارد ميدان گرديد . ژاپن هم در مقابل اين امر با آلمان متحد شد . روسها روشى را كه در اوايل قرن نوزدهم ، هنگام حملهء ناپلئون ، عليه او به كار برده بودند تكرار كرده عقب‌نشينى نمودند . قشون آلمان تا نزديك پايتخت پيش آمد و در قفقاز نيز تا استالينگراد رسيد . نقطهء اخير براى هردو طرف اهميت خاصى داشت زيرا اگر نازيها بدرياى خزر ميرسيدند هندوستان ، مستعمرهء آن روز انگلستان ، بخطر مىافتاد و رشتهء حياتى بريتانياى كبير ، كه در آن ايام آفتاب در قلمرو حكومت آن غروب نميكرد ، گسيخته ميشد و چون ژاپونيها هم بطرفدارى از آلمان وارد جنگ شده