در وسط اين محوطه صندوق چوبى بزرگ و ساده‌اى ببلندى 5 ر 1 متر قرار دارد و سطح فوقانى آن با روپوش سبز رنگى پوشيده مىباشد . سابقا شمعدانهاى فلزى قديمى و زيبائى بر روى صندوق ديده ميشد كه بر آنها شمع روشن ميكردند ولى اكنون چراغ‌هاى نفتى شيشه‌اى جانشين آنها گشته است . مقبره و داخل محوطه در كمال سادگى است و جز چند زيارت‌نامه كه از حيث خط و خطاطى كم‌نظير است چيزى ديده نميشود و اهل محل معتقدند كه « اين شيخ زينت نمىپذيرد » . در اطراف محوطهء اصلى چهار حجره شش ضلعى منتظم ، بالنسبه كوچك ولى زيبا ، ساخته شده و علاوه بر درهائى كه از آنها بر ايوان باز مىشود هريك از آنها درى هم به داخل مقبره دارد و بدينطريق در چهار ضلع از هشت ضلع محوطهء داخلى مقبره يك در ميان يك در قديمى ديده مىشود . نور محوطهء مقبره با سه پنجره‌ايكه در سه ضلع از چهار ضلع ديگر آن ، يك در ميان ، ساخته‌اند تأمين مىشود و در ضلع چهارم ، يعنى در قسمت شمالى ، در ورودى مقبره قرار دارد . اين حجره‌ها براى بيتوته كردن زائران بوده است و ديوارهاى داخلى آنها تا طاقچه‌ها كاشىكارى و بالاتر از آن بسبك دورهء صفوى با گلهائى برنگ آجرى ، در متن آجرى كم‌رنگ‌ترى ، نقاشى شده است . در محل ميگويند كه امير تيمور گوركانى در حجرهء جنوب غربى اين بقعه با خواجه على سياهپوش ملاقات كرده و بنا بدر خواست او اسراى رومى را آزاد نموده است « 1 » ولى قبول اين قول مستلزم قبول اين گفته است كه بزعم بعضىها اصل اين بنا در زمان شيخ صدر الدين موسى ساخته شده است . در زير اين صندوق شيخ جبرئيل پدر شيخ صفى و شيخ قطب الدين جد او و صلاح الدين جد شيخ جبرئيل مدفونند . خادم بقعه باعتبار روايت پدر از پدرانش معتقد است كه اين سه شخصيت دور از هم در محوطهء باغ مدفون بوده‌اند . هنگاميكه اقدام باحداث بقعه شده آنها را درآورده كنار هم در اين بقعه دفن كرده‌اند .

--> ( 1 ) جلد اول اين كتاب . صفحهء 72