اين بقعه در طول تاريخ بدفعات تعمير گرديده و آخرين بار بوسيلهء « مشهدى محمد آقا عنتيقه‌چى » « 1 » ، كه از صوفيان طريقهء ذهبيه در اردبيل بود ، در سال 1334 قمرى مرمت شده است . بقعهء شيخ جبرئيل در عهد ما مخروبه است و احتياج به تعمير و مرمت اساسى دارد ولى با همهء خرابى از روحانيت و زيبائى و صفاى خاصى برخوردار است و انسان در آنجا احساس آرامش خاطر عميقى مينمايد . باغ مقبره تقريبا 150 * 200 متر وسعت دارد . سابقا قنات آبى در آن آفتابى ميشد و درختان گلابى زياد جلوه و طراوت خاصى بدان مىبخشيد ولى قريب نيمقرن است كه آن قنات از بين رفته و باغ نيز طراوت خود را از دست داده است . اين باغ داراى دو درگاه بزرگ و مجلل ، در وسط دو ديوار شمالى و جنوبى ، بود و بلافاصله بعد از آنها دو دالان آجرى ، كه در دو طرف آنها اطاقهاى وسيع دو طبقه با سقفهاى آجرى ضربى ساخته بودند ، قرار داشت . عمارت سمت جنوبى در نيمقرن قرن اخير خراب و برچيده شده است ولى ساختمان سمت شمالى باقى است و مدتها محل استقرار دبستان قريه بود . در باغ شيخ دو بقعهء آجرى ديگر نيز با طاقهاى ضربى ديده مىشود كه يكى در شمال شرقى بقعهء شيخ جبرئيل و ديگرى در شمال غربى آن واقع است . آنكه در شمال شرقى است متعلق به « سيد عوض الخواص » جد چهارم شيخ صفى است و بر سنگ قبر آن اين عبارت خوانده مىشود « هذا مرقد سيد عوض الخواص بن سيد فيروز شاه زرين تاج » و مقبرهء ديگر مربوط به « سيد اعرابى » است و بر سنگ آن عبارت « هذا مرقد سيد اعرابى » نقر شده است . بطوريكه از نوشته‌ها برميآيد در سلسلهء اجداد شيخ صفى الدين شخصى بنام « سيد احمد اعرابى » ديده مىشود كه جد پانزدهم او بوده است و هرآينه ممكن است اين قبر متعلق به دو باشد . تاورنيه سياح فرانسوى در سفرنامهء خود از بقعهء كلخوران ذكر كرده و چنين آورده است « در اطراف اردبيل چندين مقبرهء عالى هست كه بسيار قابل ملاحظه و جالب دقت مىباشد و بعضى از آنها كه خراب شده هنوز آثارشان گواهى بر عظمت

--> ( 1 ) - برادر او بنام ميرزا احمد تبريزى قطب سلسلهء ذهبيه بود و در شيراز اقامت داشت و هم در آنجا مدفون است .