خود شيخ به خانهء « بله يوسف » مشهور بود و شيخ در آنجا خلوت مينمود . ابن بزاز در صفوة الصفا اين موضوع را چنين آورده است « . . . مرقد منور آن مقام باشد كه خانه بود در جنب خلوت قدس سره ، و باغچه و حوضخانه و ميان خلوتسراى عام و مزار مريدان است . . . جائى كه شيخ در مرض و صحت استراحت آنجا ميكردى و آن مقام است كه شيخ در آن موضع وجدى شده فرموده كه از فيضى كه نازل شد بدين مقام نصيبى رسيد » . جنازهء شيخ روز دوشنبه 12 محرم 735 هجرى قمرى وقت ظهر در آنجا دفن گرديد و درخت بيدى كه در ايام زندگى بر حياط خانهء او سايه مىافكند سايه‌افكن مزار وى شد . بناى اصلى كه در عهد شيخ صدر الدين موسى ساخته شده شامل مقبرهء خود شيخ صفى الدين و گنبد « إله . إله » بوده است و قسمتى از حرمخانه نيز از ساختمانهاى آندوره مىباشد . كاشيكارى آنقسمت از بنا هم در عهد شيخ صدر الدين صورت گرفته و كاشيهائى كه بر بدنه و تاج گنبد مزبور ديده مىشود يادگار آندوره و قديميترين كاشى اين بناى تاريخى مىباشد . در باب نقشهء آن بنا ، آدام اوله آريوس مينويسد كه « نقشه و طرح ساختمان را خود شيخ صدر الدين داده است آن هم به شكل معجزه . چنان كه بپدرش هم نسبت معجزه ميدهند . او باستاد فرمان داده كه چشم خود را ببندد و استاد چنين كرده و در رؤياى خود تصوير عمارتى را الهام يافته است كه بعد از آن ميبايست از روى آن ساختمان نمايد . » . « 1 » خود شيخ صدر الدين شبهاى جمعه در آرامگاه شيخ ميآمد و سورهء « حم دخان » و « جمعه » و آيات ديگرى از قرآن مجيد تلاوت ميكرد . بعد از شيخ صدر الدين ، بويژه در عهد سلاطين صفوى ، تعميراتى در آن بنا صورت گرفته قسمتهاى ديگرى بر آن اضافه گرديده است كه مقبرهء شاه اسماعيل بزرگ

--> ( 1 ) - جلد اول « اردبيل در گذرگاه تاريخ » . صفحهء 144 .