و گنبد آن ، رواق فعلى ، چينىخانه ، مسجد جنت‌سرا و باغ و سر در بيرونى بقعه از جملهء آنها مىباشد . در سال 1307 قمرى ، يعنى در عهد ناصر الدين شاه قاجار هم ، تعميراتى در مسجد جنت‌سرا و خود بقعه به عمل آمده و كاشيكارى قسمتى از طاقهاى مقابل رواق بقعه ، از آثار آندوره مىباشد . در سمت شمالى ميدان جلوى بقعه نيز سر در كاشيكارى شدهء بسيار مجلل و زيبائى از دوران شاه عباس دوم بود و بر بالاى آن نقاره‌خانه‌اى وجود داشت و كاشيهاى معرق آن عاليترين نوع كاشى در ايران شناخته ميشد . مؤلف تاريخ صنايع ايران در اينباره مينويسد « كاشيكارى حياط و سر در كه در انتهاى خيابان شيخ در مسافت كمى واقع شده فوق العاده زيباست . موزائيك‌كارى آن طرح قشنگى دارد و با دقت بريده شده و رنگهاى گوناگون در آن به كار رفته » « 1 » است . اين بنا بر اثر حوادث و زلزله‌ها شكافهائى برداشته قسمت فوقانى آن ، يعنى نقاره‌خانه ، در اواخر سلطنت قاجاريان برچيده شده بود . قسمت زيرين آن نيز با آنكه قابل مرمت و نگهدارى بود در سال 1321 خورشيدى ، به پيشنهاد فرماندار وقت ، از طرف ادارهء كل باستانشناسى تخريب گرديد و خوانچه‌هاى كاشى ممتاز آن پياده گشته « 2 » به وضع درهمى در يكى از انبارهاى متروكهء بقعه ريخته شد تا اگر در آينده توجه شخص علاقمندى بدين بنا معطوف گردد بار ديگر در محل مناسبى نصب شود . كاشيهاى مزبور در وسط حاوى اين كتيبه بود « قد اتفق الفراغ من هذه العمارة الشريفة الرفيعه ، فى ايام دولت خاقان الاعظم و السلطان المعظم ، مالك الرقاب العرب و العجم ، السلطان بن السلطان بن السلطان شاه عباس الصفوى الموسوى الحسينى بهادر خان

--> ( 1 ) - تاريخ صنايع ايران . كريستن ويلسن . ترجمهء فريار . 1938 . ص 203 . ( 2 ) - نشريهء فرهنگ اردبيل . شماره 1 و 2 . سال اول . اردبيل . 1328 خورشيدى .