ميوه ، آجيل و خشكبار هم ميگذاشتند و آينه ، سكهء طلا يا نقره ، سماق و برنج و گندم از لوازم اين سفره بشمار ميآمد . ظرف پر از آب ، كه ماهى تحويل در آن شناور بود در كنار سبزى زيبائى كه از مدتها پيش سبز كرده و در اين روز با روبان رنگينى به طرز زيبائى مىآراستند ، جلوهء خاصى بر اين سفره مىبخشيد . گلدان گل ، گلابدان - حاوى گلاب معطر هم در گوشه‌اى از سفره به چشم مىخورد . عاطفهء شديد خانوادگى مردم اين شهر آنها را و اميداشت كه در اين ساعات عزيز ، عزيزان از دست رفتهء خود را نيز ياد كنند و غالبا عكس آنها را در كنار سفره جاى دهند . در اين سفره بتعداد افراد خانواده شمع رنگين ميگذاشتند . جاى يكى از آنها بر چشم سر ماهى دودى بود ، كه آن را پخته و جزو يكى از هفت‌سينها در سفره مىنهادند و تقريبا ده دقيقه قبل از ساعت تحويل سال همهء آنها را روشن ميكردند . هفت‌سين هفت چيز خوراكى بود كه اول آنها با حرف سين شروع ميشد . اين هفت‌سين معمولا « سر ماهى ، سينهء مرغ ، سيب ، سنجد ، سير ، سركه و سبزى » بود و گاهى بعضى خوردنيهاى ديگر نيز كه اول نام آنها سين داشت جايگزين بعضى از اقلام آنها ميگشت . عدد هفت از اعداد مرموزى است كه از قديم در بين مردم معمول بوده است و حتى مذاهب نيز از آن متأثر گشته‌اند . امتياز سين بر حروف ديگر نيز مثل عدد هفت حالت رمز و ناشناخته‌اى دارد و معلوم نيست كه اگر رسم الخط فارسى ، مثل لاتين براى حرف « ث ، س ، ص » يك شكل ميداشت برگزيدن خوردنيهاى ديگرى كه حرف اول آنها ممكن است با « ث » يا « ص » باشد مجاز ميبود يا نه ؟ وانگهى سين را بر حروف ديگر چه امتيازى است ؟ در اينباب بعضى معتقدند كه در قديم بجاى هفت‌سين هفت‌شين معمول بوده است مثل شير ، شربت ، شهد و نظاير آنها ولى بمرور ايام شين به سين تغيير يافته است . بارى قبل از ساعت تحويل همه وضو ميگرفتند و در لحظاتى كه سال در شرف تجديد بود سكوت مطلقى حكمفرما ميشد و لحظه‌اى فرا ميرسيد كه هركس توجه خاصى بمبداء پيدا كند و با خضوع و خشوع تمام ، سلامت و سعادت و كاميابى در سال جديد را از خداى بزرگ بخواهد . قبل از اين دقايق حساس كسانى نيز آياتى از قرآن