متفاوت با متن كتاب ، حكايت از آن دارد كه نسخه نخست بدون شمارهء صفحه بوده و پس از تأليف ، كتاب توسط شخص ديگرى شماره‌گذارى شده است . بار دوم با مركب لاجوردى از شمارهء 1 تا 222 كه بعد از شماره‌گذارى اول و گويا پس از گذشت ساليان متمادى انجام شده است . جلد نقش‌دار اخبارنامه از كارتن ضخيمى است كه در اثر عدم محافظت لازم ، به ويژه در سالهاى اخير ، برخى از قسمتهاى آن از بين رفته است . متن اخبارنامه در ورق b 101 يا صفحهء 201 پايان مىپذيرد و در يازده صفحهء پايانى تا صفحه 212 ، ميرزا احمد از صراف ، شاعر اردبيلى ، يك مرثيه و يك هجويه نوشته و مرثيه‌هايى كه در برابر آن شعرهايى كه در طول حيات خويش سروده ، آورده است كه به دليل نداشتن اهميت تاريخى حذف شد . در حواشى بيشتر صفحات ، هزلياتى كوتاه - كه گويا در سال 1957 نوشته شده - آمده است . ترجمهء تركى اخبارنامه نخستين‌بار در سال 1955 توسط موسى اصغرلى ، كارمند ارشد دانشگاه تاريخ آذربايجان شوروى ، به زبان تركى ترجمه و در چندين نسخه چاپ شد كه با وجود جستجوى بسيار نگارندهء اين سطور ، اثرى از آن در باكو به دست نيامد . على حسين‌زاده ، كارمند ارشد انستيتو تاريخ آكادمى علوم باكو دوباره آن را به تركى ترجمه نمود كه در سال 1975 با الفباى كريل و در 120 نسخه براى استفادهء متخصصان و پژوهشگران باكو چاپ شد . كتاب از بخشهاى زير تشكيل شده است : مقدمهء مترجم : ص 14 - 3 ترجمهء متن اخبارنامه : ص 178 - 15 توضيحات : ص 215 - 179 شجرهء خوانين تالش : ص 21 - 216 فهرست اعلام : ص 34 - 222 . متأسفانه مترجم به عمد يا سهو به وجود نسخهء اصلى در كتابخانهء محل كار وى اشاره‌اى نكرده و امانت را در ترجمه رعايت ننموده است و جملات بسيارى را به عمد