پس از اينكه مير عباس بيگ ، حاكم آستارا ، ميرزا خداويردى را احضار كرد ، پدر ميرزا احمد با دريافت كاغذى از كنسول روسيه در تبريز به اتفاق فرزندان به تالش شمالى رفت . پس از دادن كاغذ به فرماندهء روس لنكران ، فهميد كه همهء دارايى خانواده‌اش به دليل در اختيار داشتن منصب وزيرى مير حسن خان ، در اختيار دولت روسيه قرار گرفته است . « 1 » با راهنمايى مير عباس بيگ ، ميرزا احمد به اتفاق خانواده به روستاى بوتسر آستارا بازگشت و به كشت برنج مشغول شد ، اما مخالفت خانم آغا ، زن مير عباس بيگ ، و فرضعلى بيگ ، كدخداى بوتسر ، ميرزا خداويردى را خانه‌نشين كرد و ميرزا احمد به خدمت روسها درآمد و به ميرزايى بيگلر بيگى لنكران منصوب شد ؛ امرى كه مخالفت شديد پدرش را برانگيخت . « 2 » ميرزا احمد پس از مجروح كردن يكى از خدمتكاران مير عباس بيگ - كه به ظاهر قصد داشت پدرش را نزد حاكم آستارا ببرد - به لنكران فرار كرد و پدرش دو ماه زندانى مير عباس بيگ بود ، امرى كه وابستگى ميرزا احمد را به روسها بيشتر كرد ، در حالى كه روسها آشكارا به ميرزا احمد مىگفتند كه به شما مسلمانان اعتبارى نيست . پس از زندانى شدن مير عباس بيگ - كه ميرزا احمد دليل آن را شكايت خود به روسها مىداند - خانم آغا ، همسر مير عباس بيگ ، به تلافى اين كار ، ميرزا خداويردى را از بوتسر اخراج و در روستاى شيله‌وار ساكن كرد . « 3 » پس از فوت پدر كه به ظاهر مانع بزرگى در وابستگى بيشتر ميرزا احمد به روسها محسوب مىشد ، ميرزا احمد به عنوان سرحد بيگى در لنكران و آستارا به روسها خدمت كرد و روستايى با هشتاد خانوار ، واقع در مرزهاى جديد ايران و روسيه به وى سپرده شد . در همين زمان ميرزا احمد متهم شد كه عليه تالشان براى روسها جاسوسى مىكند . « 4 » توجه فوق العادهء مير عباس بيگ باعث بريدن ميرزا احمد از روسها شد ، ولى اين گسستگى از مقامهاى روس ديرى نپاييد ؛ پس از بازگشت مير عباس بيگ از پترزبورگ ، ميرزا احمد به دليل درگيرى با مير تقى بيگ فرزند مير عباس بيگ ، از همهء كارهايش در دستگاه مير عباس

--> ( 1 ) . همان ، ص 138 . ( 2 ) . همان ، ص 142 . ( 3 ) . همان ، ص 151 - 144 . ( 4 ) . همان ، ص 5 - 152 .