148 . « حصارى از چينهء گل ، بر مبذر 250 من بذر گندم كشيده ؛ عمارتى ملوكانه دو رويه آبشارها از سنگ تراشيده ساخته‌اند . از صدمهء زلزله سال 1269 ، عمارتش رو به خرابى گذاشته است . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1236 ) 149 . « جعفرآباد ، نام قديمى باغ جهان‌نماست كه در جانب مشرقى آن باغ افتاده ؛ و مصلّى ، نام صحرايى است در مغربى آن كه مردم شيراز آمده ، در آنجا نماز حاجت گزارند . » ( فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 1237 ) 150 . « . . . باغ نو در نزديكى دروازهء قرآن و روبروى باغ جهان‌نما واقع شده و عمارتى مفصّل دارد . اين باغ ، در دورهء صفويّه احداث گرديده . . . و بعد از صفويّه ، از رونق افتاده و در زمان زنديّه و قاجاريّه ، تجديد عمارت شده و مخصوصا در دورهء قاجاريّه ، ساختمان شكوهمندى در محلّ باغ قديمى ساخته شده است . . . » ( پژوهشى در شناخت باغهاى ايران ، ص 197 ) 151 . « . . . محمّد على چرخى - كه شاعرى ياوه‌سرا بود - در تاريخ بناى آن گفته است : شعرا از جانشان رفت رمغ * تا كه تاريخ باغ شد ( هكرغ ) ( 1225 - ) و آقا محمّد جعفر « اديب » تخلّص ، تاريخ اتمام آن را « فزتم ذا » ( - 1228 ) فرمود ؛ بعد از شهرت اين تاريخ ، او را آقا محمّد جعفر ( فزتم ذا ) گفتند . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1236 ) 152 . « . . . در جانب صبوى عمارت باغ نو ، حضرت . . . حاجى فرهاد ميرزا معتمد الدّوله ، در سال 1257 عمارت بساخت و صحن آن را جز درخت نارنج و گلهاى رنگين ، چيزى نكاشت و آن را « فرهاديّه » نام گذاشت . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1237 ) 153 . « . . . در جانب صبوى شيراز ، به مسافت ميلى كمتر ، حضرت كريم خان زند ، در سال 1180 و اند ، حصارى از آجر و گچ در نهايت استحكام ساخته . . . » ( ص 1231 فارسنامهء ناصرى ) « . . . باغ جهان‌نما در نزديكى آرامگاه حافظ واقع شده است و در دورهء قاجار عمارت باغ ، محلّ پذيرايى مهمانان حكومت بوده است . . . عمارت باغ جهان‌نما كه از دورهء كريم خان تا به حال سالم و مستحكم بر جاى مانده ، به شكل هشت ضلعى است . . . » ( پژوهشى در شناخت باغهاى ايران ، ص 234 ) 154 . « باغ دلگشا در شمال شرقى شيراز و در سمت جنوب تنگ آب خان و نزديك