چنين ستوده است : بيار جام لبالب به ياد « آصف عهد » * وزير ملك سليمان ، « عماد دين محمود » بود كه مجلس حافظ به يمن تربيتش * هر آنچه مىطلبد جمله باشدش موجود ( همانجا ، ص 117 ) وفات اين وزير ادب‌پرور ، در روز جمعه ، هفدهم شوال سال 828 هجرى قمرى اتّفاق افتاده است . 96 . در مشرقين ، بر روى سنگى كه از بدنهء كوه تراشيده‌اند ، دو نقش حجّارى شده است : يكى رستم را در نبرد با شير نشان مىدهد ؛ كه به دستور حسين على ميرزا - فرمانفرماى فارس - در 1228 هجرى قمرى نقر شده ؛ و ديگرى فتح على شاه را با دو نفر از پسرانش نشان مىدهد . ( همانجا ، ص 119 ) 97 . مرحوم ميرزا حسن فسائى دربارهء او - كه از سلسلهء سادات مستوفى موسوى است و پسر حاجى ميرزا فتح اللّه لشكرنويس موسوى مىباشد - چنين مىنويسد : . . . ميرزا عبد الله معّز الملك موسوى - كفيل مملكت فارس - در سال 1253 متولّد گشته . . . تحصيل كمالات لايقه نموده . . . و در تكميل خطوط و تحرير سياق كوشيده و در فنون محاسبات ديوانى ، به اعلى درجه رسيد . . . و در سال 1299 ، به منصب جليل استيفاى ديوانى و در سال 1301 ، مباشر امور دفترخانهء مباركه و محاسبات مملكت فارس گرديد و در سال 1302 ، كفيل وجوه ديوانى و در سال 1330 ، به لقب معزّ الملكى قرين افتخار گرديد . ( فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 1086 ) او در سال 1284 ، از طرف ميرزا على محمّد خان قوام الملك ، ضابط بلوك فسا بود . ( همانجا ، ص 1395 ) 98 . كمال الدّين ابو العطا محمود بن على بن محمود مرشدى كرمانى ، عارف بزرگ و شاعر استاد ايران در قرن هشتم هجرى است كه او را نخلبند شعرا ، ملك الفضلا ، خلاقّ المعانى خوانده‌اند . تخلّص او « خواجو » است و اين كلمهء « خواجو » بايد مصغّر « خواجه » باشد ؛ ولى « واو تصغير » در اينجا ، براى بيان حبّ و علاقه است . ولادت او ، در بيستم ذىالحّجهء سال 689 قمرى است . از بزرگزادگان كرمان بود كه به سفرهاى طولانى به حجاز و شام و بيت المقدّس و عراق عرب و مصر و بنادر خليج فارس پرداخت و سرانجام به شيراز آمد و شاه شيخ ابو اسحق و امير مبارز