محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى
804
آثار عجم ( فارسى )
گذشت كوكبهء عمر همچو سيّاره * تو نيز بگذر از اين هفت كوكب سيّار ترا چو سرو به آزادگى برآيد نام * چو نرگس ار ننهى چشم بر زر و دينار مكن به چشم حقارت نظر به مردم ، از آنك * ز خوار كردن مردم ، شوند مردم خوار تكيّهء حسينآباد : نزديك به قبر خواجوست و بر كنار جو ، وسعتگاهى است در دامنهء كوه دو سه اطاق دارد [ و ] يك حوض و چند باغچه . فقرا را محلّ راحت است و مساكين را مكان استراحت . گذشته از اين تكيه ، بر كنار جدول ركنآباد ، به درازا ، اشجار بسيار غرس كردهاند . بعضى هم بناى عمارت نمودهاند . در حقيقت ، هر قطعه از آن اراضى ، تكيه و محلّ تفرّج است و در امكنهء مذكوره ، چند سنگ مزار كلان افتاده [ است ] ؛ بعضى بىخطوط است ؛ برخى هم كه با خطّ است ، از معارف نيست ؛ همين قدر استنباط مىگردد كه آنجاها ، در سابق ايّام ، گورستان بوده [ است ] . تكيهء باباكوهى : در سمت شمال تكيهء مشرقى است ، به مسافت بعيده . ( تفصيل آن ) : از پايين كوه تا به آن تكيه ، قريب 1000 قدم است و آن وسعتگاهى است كه در آن ، يك طاق است و چند اطاق ؛ مهتابىهايى فقره به فقره و طبقه به طبقه ترتيب دادهاند ؛ چند درخت سرو و چنار و انجير و انار ، غرس نمودهاند ؛ حوضى نيز دارد ؛ آب آن از چشمهاى است كه از كمر كوه جارى است ؛ همواره از اين آب زلال ، آن حوض مالامال و لبريز است ؛ و هواى آن فضاى جانفزا ، بسى نشاطانگيز ، تمام شهر ، از دور مطمح نظر « 1 » است و ضياع « 2 » آن صحرا ، اهل نظر را منظر ( 100 ) . مخفى نماناد كه آن عرصهگاه مذكوره ، قريب به فراز كوه است ولى از آنجا به مقدار 60 قدم « 3 » چون شخص بالاتر رود ، به بقعه [ يى ] مىرسد كه در آن ، قبر باباكوهى است و از آن بقعه تا به قلّهء كوه ، چندان مسافت ندارد . ( شرح احوال باباكوهى اين است : )
--> ( 1 ) . محلّ نگريستن است . ( 2 ) . بر وزن رجال ؛ جمع ضيعه ، به فتح اوّل است ؛ به معنى آب و زمين مزرعه مىباشد . ( 3 ) . مقدار 60 قدم را پلّه مانند ساختهاند كه به سهولت بتوان بالا رفت .