[ 233 f ] فصل [ 10 ] مذكور شد كه چهار سطر به خطّ ميخى ، بر روى سنگى منقوش و آن ، در قطعه‌اى از ديوار در آن صحراست . الحال بايد ترجمهء خطوط را مرقوم نمائيم و دو مطلب تازه كه در اوقات به دست آوردن ترجمهء خطوط مذكوره ، صورت انكشاف يافت ؛ نيز مسطور داريم در دو تنبيه آتيه : تنبيه [ اوّل ] : سابقا در اين كتاب ، در بيان حروف تهجّى خطوط ميخى ، گفتيم كه حرف شين معجمه در كلماتشان يافت شده و صورت آن را اينطور رقم كرديم : « اسكن » ؛ سپس ديده شد كه رقم شين را به اين شكل هم مىنوشته‌اند : « اسكن » ؛ و همچنين رقم راء مهمله را سابقا به اين طرز مرقوم داشتيم : « اسكن » ؛ بعد ديده آمد كه به اينطور هم مىنگاشته‌اند : « اسكن » و اين مغايرت به واسطهء اين است كه رسم الخطّ زمانى با زمان ديگر فرق نموده [ است ] . پيش از اينها مرقوم گرديد كه كلمهء هخمنيسيا « 1 » ، در لغت ايشان به معنى كيان آمده ؛ و تشكيل آن نيز مثبت گرديد و گذشت . در اين اوان ديده شد كه آن كلمه را ، هخامنشى « 2 » نيز مىگفته‌اند ؛ و همچنين سابق ، مذكور شد كه خسيايثيا « 3 » در لغت آنها به معنى پادشاه است ؛ و تشكيل آن هم مرقوم آمد و گذشت ؛ پس از آن ، ديده شد كه آن كلمه را

--> ( 1 ) . تشكيل آن ، سابقا گذشت . ( 2 ) . به فتح هاء و خاء معجمه و الف و ميم مفتوحه و نون مكسوره و شين معجمهء مكسوره ؛ نيز و ياء مثناة تحتانيّه در آخر ، كه مفتوح باشد . ( 3 ) . تشكيل آن نيز گذشت در سابق .