نكرده‌اند ؛ بلكه يك وقتى دو يا سه شعبه شده ، هر شعبه در قسمتى از ممالك ايران و مضافات ، حكم رانده و بعضى با بعض ديگر معاصر بوده . ايضا فرموده كه هر يك از آن سلاطين را نام مخصوصى بوده و بعضى هم به لقبى مشهور [ 213 f ] شده و اين اختلاط اسامى و القاب ، اسباب التباس و اغتشاش تاريخ گرديده ؛ چو [ ن ] يك نفر را به چند اسم خوانده‌اند . اسامى و مدّت سلطنت آنها را چنان كه در تاريخ ايران است ، در اينجا مرقوم و مسطور مىداريم : استهن : رومى ؛ چهار سال در پارس شاهى مىكرد ؛ 5295 سال بعد از هبوط . اشك بن اشك : از نژاد دارا بوده ؛ 15 سال كشوردارى نمود ؛ 5299 سال بعد از هبوط آدم ( ع ) . اشكان : برادر مادر اشك ؛ از نژاد برادر كيكاوس بود ؛ 9 سال پادشاهى نمود . اشك پسر اشكان : 7 سال فرمانروا بوده است . شاپور بن اشك : ملقّب به زرّين ؛ ويسه و رامين كه به عشق مشهورند ، در روزگار وى بوده‌اند ؛ شصت سال در مدائن شهريارى نموده ؛ 5314 سال بعد از هبوط . بهرام بن شاپور : نزديك قسطنطنيّه ، شهرى بنا نهاد و رى را پايتخت نمود ؛ 50 سال شاهى كرد ؛ 5374 سال بعد از هبوط . بلاش بن بهرام : 16 سال فرمانروا بود ؛ 5424 سال بعد از هبوط . هرمز بن بلاش : ملقّب به سالار ؛ دار الملكش ، رى بود ؛ قادسيّه از بناهاى اوست ؛ 19 سال سلطنت كرد ؛ 5440 سال بعد از هبوط . نرسى : پسر بلاش ؛ چهل سال فرمان راند ؛ 5459 سال پس از هبوط . فيروز بن هرمز : 17 سال پادشاهى و ظلم نمود ؛ سرانجام كشته شد ؛ 5516 سال بعد از هبوط آدم ( ع ) . خسرو بن بلاش : بد كار بود و در رى به اسهال بمرد ؛ 40 سال سلطنت نمود ؛ 5528 سال بعد از هبوط . بلاشان بن بلاش بن فيروز : 12 سال [ 214 f ] شاهى كرد ؛ ستون خيمه بر سرش فرود آمد و درگذشت ؛ 5568 سال بعد از هبوط .