توضيحات مصحّح 1 . سنگ نبشتهء داريوش بر ديوار جنوبى تخت جمشيد چنين است كه چهار نبشته به خط ميخى بر تخت سنگ بزرگى به درازى 20 / 7 متر و بلندى 50 / 2 متر در ديوار جنوبى تخت كنده‌اند كه دوتاى آنها به زبان پارسى باستان است و يكى اكدى و چهارمى به بابلى . ترجمهء نوشته به فارسى : 1 . اهورامزداى بزرگ كه مهست خدايان است ، او داريوش را شاه آفريد ؛ وى را پادشاهى فرا آورد ؛ به خواست اهورامزدا ، داريوش پادشاه است . 2 . گويد داريوش شاه : اين كشور پارسى كه اهورمزدا فرا آورد ، زيباست ، اسبان خوب و مردم نيك دارد و به خواست اهورمزدا ، من ، داريوش شاه ، از ديگرى نمىترسم . 3 . گويد داريوش شاه : مرا اهورامزدا و بغان دودهء شاهى ، پشتيبانى دهاد و اين سرزمين را اهورامزدا از سپاه دشمن ، از سال بد ( خشكسالى ) و از ديو دروغ بپاياد ؛ بدين سرزمين ، سپاه دشمن ، بدسالى و ديو دروغ نياياد ؛ اين را من از اهورامزدا با بغان دودهء شاهى به نياز خواستارم ؛ باشد كه اهورامزدا و بغان دودهء شاهى اين خواهشم را برآورند . ( اشميت ، تخت جمشيد ، ترجمهء ع . فريار ، تهران ، 1342 ص 62 ) . 2 . رك به توضيحات مربوط به نقوش پلكان كاخ آپادانا . ترجمهء درست اين سنگ نبشته چنين است : من داريوشم ، شاه بزرگ ، شاه شاهان ، شاه كشورهاى بسيار ، پسر ويشتاسپ هخامنشى . داريوش مىگويد : به يارى اهورامزدا ، اين است كشورهايى كه به كمك آن لشكر