پارسى ، از منند و از من بيم دارند و به من باج مىدهند خوزستان - ماد ، بابل ، عربستان ، آشور ، ارمنستان ، كاپادوكيه ، سيردا ( ليديه ) . . . . داريوش شاه مىگويد : اگر تو فكر كنى از هيچ دشمنى نترسم ، اين مردم پارس را نگاه دار . اگر مردم پارس نگاهدارى شوند ، خوشبختى كه مدّتهاى زياد ، تيره و تار نشود ، از اهورامزدا به آن خانوادهء شاهى برسد . ( تمدّن هخامنشى ، مرحوم على سامى ، ص 165 ) . 3 . كتيبهء خشايارشا ، بر روى جرزهاى كاخ خصوصى داريوش در تخت جمشيد : بند 1 . خداى بزرگى [ است ] اهورامزدا كه اين زمين را آفريد ، آن آسمان را آفريد ، كه مردم را آفريد ، كه شادى را براى مردم آفريد ، كه خشيارشا را شاه كرد ، يك شاه از بسيارى ، يك فرماندار از بسيارى . بند 2 . من خشيارشا [ هستم ] ، شاه بزرگ ، شاه شاهان ، شاه كشورهاى داراى همه گونه مردم ، شاه در اين سرزمين بزرگ دور و دراز ، پسر داريوش هخامنشى . بند 3 . خشيارشا ، شاه بزرگ گويد : به خواست اهورامزدا ، اين كاخ را داريوش شاه - كه پدر من بود - بنا كرد ، مرا اهورامزدا با خدايان بپاياد و آنچه به وسيلهء من كرده شد و آنچه به وسيلهء پدر من - داريوش شاه - كرده شد ، آن را اهورامزدا با خدايان بپاياد . ( شارپ ، فرمانهاى هخامنشى ، ص 105 ) .