محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى
272
آثار عجم ( فارسى )
14 . اردشير سوم : ملقب به « اخس » . از سال 359 تا 338 ق . م . سلطنت كرد و بر اثر مسموميّت درگذشت . 15 . پس از اردشير سوم ، نخست پسر وى و سپس يكى از خويشاوندان كورش به نام داريوش سوم به سلطنت رسيد ؛ و اسكندر در سال 330 ق . م . به استخر ( پرسپوليس ) كه بدون جنگ تسليم گشت ، وارد شد . 16 . صورت يونانى اين نام ، Alexander است كه به معنى ياورىكننده مىباشد . اسكندر ، پسر فيليپ مقدونى است . جلوسش به سال 336 ق . م . و مرگش به سال 323 ق . م . بود . او در بهار سال 334 ، با 000 / 40 سپاهى به ايران تاخت و در 32 سالگى ، در قصر نبوكد نصر بابل درگذشت و جنازهاش را به اسكندريه بردند . 17 . همان نرسى پسر شاپور و نوهء اردشير بابكان است كه جلوسش در فاصلهء سالهاى 282 تا 293 ميلادى بود و تا 301 ميلادى حكومت كرد . 18 . همان هماى آزاد ، دختر بهمن است كه با پدر خود مزاوجت كرد و داراب از او متولد شد . 19 . اين بنا ، تالارى بود مربّع شكل ، به وسعت 75 / 24 متر مربّع كه چهار ستون داشت و راه ورود بدان ، در ديوار غربى بود و دو در ديگر داشت كه يكى - در جنوب - به حياط آپاداناى داريوش باز مىشد و ديگرى - در مشرق - به خيابانى دراز مىپيوست . . . و به بناى دروازهء ناتمام تالار تخت صد ستون مىرسيد . نقش يك جفت گاو كوهپيكر بر درگاه غربى و يك جفت گاو بزرگ بالدار با سر انسان ، در مدخل شرقى كنده شد تا نشانهاى از توانايى حكمرانان باشد و بر آنها چهار نوشتهء سه زبانى به نام خشايارشا ، بر بالاى درگاهها كندند ؛ كه اين دروازهء همهء ملل را خشايارشا ساخته است . ( جهاندارى داريوش ، ع . شاپور شهبازى ، ص 72 ) .