توضيحات مصحح 1 . در اعلام قاموس التّراجم از خير الدّين الزركلى ( جزء خامس ) آمده است كه : لقمان بن عاد بن ملطاط از بنى وائل ، از حمير بود ؛ از ملوك حمير در يمن بود و لقب « الرائش الاكبر » داشت . اصحاب اساطير گمان برده‌اند و گفته‌اند كه به اندازهء عمر هفت كركس بزيست كه مبالغه‌اى است در طول حيات او . و اين غير از لقمان حكيم است كه در قرآن آمده است . ( رك : جزء پنجم اعلام زركلى ، صفحهء 243 . در مورد لقمان حكيم رجوع شود به : تفسير القرطبى ، 14 : 59 و الكشاف ، چاپ بولاق ، 2 : 412 و انوار التنزيل ، چاپ فيشر ، 2 : 113 و دائرة المعارف وجدى ، 8 : 370 و ثمار القلوب ، 97 ) . 2 . رك به : مقبرهء جاماسپ حكيم ، در همين كتاب . 3 . Sokrates كه در انگليسى Socrates و در فرانسه Socrate خوانده مىشود ، فيلسوف يونانى است كه ولادت او در سال 470 و مرگش در 399 ق . م . اتفاق افتاد . او را به جرم اينكه به آئين رسمى و دولتى اعتقاد ندارد و پرستش خدايان جديد را ترويج مىكند ، محكوم به مرگ كردند و وى با نوشيدن جام شوكران زندگى را فداى عقايد خود كرد . گفته‌اند : سقراط ، فلسفه را از آسمان به زمين آورد ؛ يعنى ادعاى معرفت را كوچك كرده ، جويندگان را متنبّه كرد كه از آسمان فرود آيند ؛ يعنى بلندپروازى را رها كرده ، به خود فرو روند و تكليف زندگى را بفهمند . . . ( فرهنگ معين ) .