آن درّه‌ها ، تصوير چهار آدم را بر سنگ نقش نموده‌اند و آن صور اگر چه از دور پيدا و نمايان است ، ولى چون تا دامنهء كوه [ را ] آب گرفته و رفتن سواره و پياده با پاافزار به نزديك آن صورتها بسى دشوار مىبود ، با پاى برهنه در آن آب داخل گشتم ؛ آنگاه به وسيلهء اثناء « 1 » و رخنه‌هاى كوه ، از دامنه بالا رفتم تا دقايق آن صور را درست ملاحظه كنم . تفصيل اين صورتها از اين قرار است : سه طاقچه مانند ، در آنجاست كه آنها را مسطح نموده‌اند ؛ در دو طاقچه هر كدام يك صورت است روبه‌روى يكديگر كه با دست راست به يكديگر اشاره مىكنند : در دست اسكن شخص اوّل حربه‌اى است كتّاره « 2 » مانند با غلاف كه قبضهء آن را گرفته است و در دست

--> ( 1 ) . اثناء بالفتح ، جمع « ثنى » بالكسر است و ثنى يك تاه از تاههاست و به معنى نورد ؛ و در نامه و غير آن به معنى ميان آمده . ( 2 ) . به شدّ تاء قرشت و تخفيف ، هر دو درست است و آن حربه‌اى مانند شمشير است كه در هندوستان متداول است و اين لفظ را در ايران غدّاره ( قدّاره ) گويند ؛ يعنى كاف را بدل به غين و تاء را بدل به دال نموده‌اند و كتاله يعنى بجاى راء ، لام استعمال كردن نيز صحيح است .