نمىپردازيم « 1 » . 2 - ديوان كبير : اين ديوان بزرگ ، اشعار مولانا را در برمىگيرد و در نسخ چاپى آن اشعارى وارد شده است كه از مولانا نيست . بديع الزمان فروزانفر مىنويسد كه در بين آن اشعار ، شعرهايى از سلطان ولد ، شمس تبريزى ، شمس مغربى ، حتى جمال الدين اصفهانى و انورى يافته مىشود « 2 » . تعداد ابيات در نسخ چاپى بالغ بر پنجاه هزار بيت است . در پايان نسخهء خطى متعلق به اينجانب تعداد ابيات غزليات را 43561 و تعداد رباعيات را 3836 بيت نوشته‌اند . اما وقتى كه در صدد تهيهء منتخب رباعيات برآمديم به استثناى رباعيات مكرر ، 1753 رباعى به دست آمد كه 3506 بيت را تشكيل مىدهد . در ميان غزليات هم غزلهاى مكرر به نظر رسيد . در نسخهء شماره 72 موزهء قونيه كه در سال 1271 به استناد نسخ كهن از طرف " سر طريق " حسن فهمى دده نوشته شده ، در آغاز هريك از بحور تعداد غزليات موجود در آن بحر و تعداد ابيات هر غزل قيد شده است . اما به‌هرحال

--> ( 1 ) Mesnevi , Maarif Vekilligi , Sark - Islam Klasikleri , e . l , Onsoz , S . A - S " اين ترجمه هم براى خود ماجرايى دارد . خلاصه‌اش آنكه ترجمهء ما را يكى از فارسىدانان فارسى ندان به نام خود تمام كرده بود . براى تفصيل به ص 254 - 253 چاپ اول كتاب مراجعه كنيد . توضيح : مترجم اين سطور مقدمه ترجمه مثنوى را براى مراجعه شخصى ترجمه كرده است . چون نكاتى دربارهء نسخ مثنوى در آن درج است ، اميدوار است كه به زودى به چاپ آن اقدام كند . ( 2 ) رساله در احوال مولانا جلال الدين ، ص 168 - 159 .