هندوستان سيد محمد غوث گواليارى است كه از مريدان حاج حميد بوده و وى مريد شاه قازن و او مريد شيخ عبدالله شطارى و او از مريدان غوث الاعظم محيى الدين عبدالقادر گيلانى عارف مشهور بوده و جد سيد محمد غوث از سادات نيشابور بوده است و وى به هندوستان رفته و در آنجا مانده است و كتابهاى چند نوشته از آن جمله معراج نامه و جواهر خمسه و او راد غوثيه و بحرالحيات و برادرى شيخ بهلول نام داشته است و كراماتى از او روايت كرده اند و در پانزدهم رمضان 970 در هشتاد سالگى در گذشته و او را در گواليار در هندوستان به خاك سپرده اند ( خزينة الاصفيا ج 2 ص 332 - 336 ) . اگر اين مطالب درست باشد معلوم مىشود كه نسبت به چند واسطه به اسمعيل بن امام جعفر صادق مى رسيده درست مىشود و بدين گونه بازماندگان عطار تا قرن دهم همچنان در نيشابور مى زيسته اند و در آن زمان به هندوستان رفته اند و در پايان قرن سيزدهم در هندوستان بوده اند . نتايج الافكار كتابى است تا يك اندازه سودمند تأليف محمد قدرت الله خان گوپالوى متخلص به قدرت در تذكرهء شعراى فارسى زبان كه در 1257 تأليف كرده و در 1259 در مدارس در هندوستان چاپ شده و در صحايف 280 - 281 شرح حال و منتخب اشعارى از عطار دارد و در آنجا دربارهء عطار مى نويسد : « نسب شريفش به چند واسطه به حضرت اسمعيل بن امام جعفر صادق عليه و على آبائه الصلاة والسلام منتهى مىشود » . چنان كه در متن كتاب به تفصيل ثابت كرده ام در زبان فارسى سه تن عطار تخلص كرده اند : يكى فريدالدين ابوحامد محمد بن ابوبكر ابراهيم بن ابويعقوب اسحق ابن ابراهيم عطار نيشابورى متوفى در 627 كه اسرارنامه و الهى نامه و پندنامه و خسرونامه و ديوان قصايد و غزليات و مختارنامه و مصيبت نامه و منطق الطير و تذكرة الاولياء از او است و سه كتاب ديگر هم داشته است به نام مظهر الصفات و