آن مىگريم كه دوش گفته بودم كه : خداوندا كار تو به علت نيست مرا از اين قوم يا از نظارگيان اين قوم گردان كه قسمى ديگر را طاقت ندارم ، مىگريم كه بود كه مستجاب شده باشد » . جامى در نفحات الانس همين مطلب را نقل كرده و همين را دليل گرفته و گفته است از مريدان مجد الدين بغدادى بوده و همين نكته را مؤلفين سفينة الاولياء و طرائق الحقائق « 1 » و خزينة الاصفياء و مجالس المؤمنين و مجمع الفصحاء و روز روشن و هفت اقليم و رياض العارفين و تذكرة الشعراء و بستان السياحة مكرر كرده‌اند و همه از همين بيان او در تذكرة الاولياء ناشى شده و البته بعضى از اين مؤلفين از خود چيزى بر آن افزوده و گفته‌اند كه خرقه از دست مجد الدين بغدادى گرفته و خليفهء او بوده و حتى بعضى نوشته‌اند كه استاد او در طب مجد الدين بغدادى بوده است . در هر صورت خواه عطار از مريدان مجد الدين بغدادى بوده باشد و خواه نبوده باشد ترديدى نيست كه با وى ديدار كرده است و با او محشور بوده . مجد الدين ابو سعيد شرف بن مؤيد بن فتح يا ابو الفتح محمد بغدادى خوارزمى اصل وى از بغدادك خوارزم و برادر بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادى كاتب تكش خوارزمشاه و مؤلف رسالة الحبسية و التوسل الى الترسل بوده و از معروف‌ترين اصحاب نجم الدين كبرى به شمار مىرفته . جامى در نفحات الانس اشتباهى كرده و گويد كه خوارزمشاه از خليفهء بغداد التماس طبيبى كرد پدر وى را فرستاد با آنكه خود گويد بعضى گفته‌اند از بغدادكست كه يكى از ديه‌هاى خوارزم است و در هر صورت ترديدى نيست كه از مردم بغدادك و طبيب سلطان محمد خوارزمشاه بوده است و در دربار او مىزيسته و مادرش هم طب مىدانسته است و سرانجام خوارزمشاه بر او متغير شده و وى را در خوارزم غرق كرده است و رحلت وى را با

--> ( 1 ) - ج 2 ص 150 و 285