مظهر الصفات : كنت عند شيخى و سندى الشيخ نجم الدين الكبرى قدس سره ، فحدثنى هذا الحديث فغلب عليه الوجد و الحال القوى فبكيت معه فحقرت الدنيا فى اعيننا و قلعنا حب الدنيا عن قلوبنا » يعنى شيخ عطار در كتاب مظهر الصفات خود مىگويد من نزد شيخ و سند خود نجم الدين كبرى بودم اين حديث را بر من خواند و او را حال و وجد بسيار روى داد و من با او گريستم و جهان در چشمان ما خرد آمد و دوستى جهان را از دل خود بركنديم و در موضع دوم « 1 » گويد : « و فى كتاب مظهر الصفات للشيخ فريد الدين عطار نيشابورى قدس سره قال : كنت عند شيخى و سندى الشيخ نجم الدين الكبرى قدس اللّه سره ليلة حدثنى هذا الحديث فغلب عليه الوجد و الحال القوى فبكا و بكيت فحقرت الدنيا فى اعيننا » يعنى در كتاب مظهر الصفات از شيخ فريد الدين عطار نيشابورى است كه گويد شبى نزد شيخ و سند خود شيخ نجم الدين كبرى بودم اين حديث را بر من خواند و وجد و حال بسيار او را روى داد و گريست و من هم گريستم و جهان در چشم ما خرد آمد . از اينجا پيداست كه شيخ فريد الدين عطار نيشابورى كتابى داشته است بنام مظهر الصفات كه تا 1291 هم نسخهء آن بدست بوده و در آن گفته است كه از اصحاب نجم الدين كبرى بوده و به خدمت او مىرسيده و از او حديث مىشنيده است . نجم الدين ابو الجناب احمد بن عمر بن نجم خيوقى خوارزمى معروف به نجم الدين كبرى مؤسس طريقهء كبرويه يا ذهبيه در تصوف و بزرگترين مشايخ تصوف ايران در نيمهء دوم قرن ششم بود و او را طامة الكبرى و شيخ ولى تراش لقب داده بودند و به همين جهت او را نجم الدين كبرى گفته‌اند . در سال 540 در شهر خيوه يا خيوق در خوارزم ولادت يافت و در جوانى سفرهائى كرد و در پى

--> ( 1 ) - ص 137