كبراى ان هم اين است : از آنجا محبت تمام امكان ندارد به موجود ناقصى تعلق بگيرد ، كه هيچ اصلى ندارد و بايد به اصل متوجه باشد ، بنابراين محبت تمام ( يا تمام محبت ) مخصوص اصل است . و اينجا است كه گفته تمام حب و توجه صورت گرفته است و هر حبى كه اين‌گونه باشد ، حب اصل و فاطر است . شايان ذكر است كه اين بيان از بيان اول كامل‌تر و صريح‌تر است ؛ زيرا بيان اولى به اثبات فاطر آسمان‌ها و زمين و پس از ان اثبات خود نياز داشت ، اما بيان دوم اين‌گونه نيست بلكه با بيان حب مطلق و توجه مطلق ، بر اثبات فاطر استدلال مىنمايد . در اين نكته تدبر شود .