3 . سيّد ابو الحسن جلوة الزواره‌اى 4 . شيخ محمّد كاظم الخراسانى ، معروف به آخوند 5 . محمّد هاشم خونسارى چهار سوقى 6 . شيخ حسن آشتيانى 7 . شيخ هاشم گيلانى 8 . شيخ فتح اللّه اصفهانى ، معروف به شيخ الشريعة 9 . شيخ حسين خليلى 10 . شيخ محمّد تقى شيرازى ايت اللّه شاه‌آبادى بعد از هشت سال اقامت در عراق به رغم ميل باطنى خود و به خاطر درخواست مادرش به ايران برگشت . قبل از برگشت ، وقتى كه علماى سامرا دريافتند كه ايشان در حال جمع و جور كردن وسايل سفر براى بازگشت به ايران است ، با اصرار زياد از ايشان خواستند در سامرا بماند ، ولى ايشان رضايت مادر را بر تدريس و اقامت در سامرا ترجيح داد و به طرف ايران به راه افتاد . وقتى كه مردم تهران از ورود ايت اللّه شاه‌آبادى به ايران مطلع شدند ، از ايشان درخواست كردند به تهران بيايد . او هم پذيرفت و چون منزل ايشان در خيابان شاه‌آباد ( جمهورى اسلامى فعلى ) بود به ايت اللّه شاه‌آبادى معروف شد . ايشان نخست در منزل نماز جماعت اقامه مىكرد و سخنرانى مىنمود ولى بعدها به سبب كمبود جا اين برنامه‌ها را به مسجد سراج الملك منتقل كرد . از سال 1330 ه ق تا 1347 ه ق در تهران اقامت داشت . در سال 1347 ه ق به قم رفت و به تدريس و تربيت طلاب پرداخت . ايت اللّه شاه‌آبادى هفت سال در قم اقامت گزيد . زمانى نيز مردم تهران به قم آمدند و از ايشان خواستند به تهران مراجعت كند و وى به رغم ميل باطنى خود ، در پى احساس وظيفه در سال 1354 ه ق راهى تهران شد . ابتدا حدود دو سال در مسجد امين الدوله ( واقع در بازار چهل تن ) به امامت جماعت و