--> وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ و بر اعراف مردانى هستند كه هريك از آن دو را از چهره‌شان مىشناسند ؛ و به بهشتيان صدا مىزنند كه : « درود بر شما باد ! » . . . در حالى كه اميد آن را دارند . تا آنجا كه مىفرمايد : وَ نادى أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالًا يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيماهُمْ قالُوا ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ ( اعراف ( 7 ) : 46 ، 48 ، 49 ) و اصحاب اعراف ، مردانى ( از دوزخيان را ) كه از سيمايشان آنها را مىشناسند ، صدا مىزنند و مىگويند : « ( ديديد كه ) گردآورى شما ( از مال و ثروت و زن و فرزند ) و تكبرهاى شما ، به حالتان سودى نداد ! » آيا اين‌ها [ - اين واماندگان بر اعراف ] همانان نيستند كه سوگند ياد كرديد رحمت خدا هرگز شامل حالشان نخواهد شد ؟ ! اولى خداوند به خاطر ايمان و بعضى اعمال خيرشان ، آنها را بخشيد ؛ هم‌اكنون به آنها گفته مىشود : ) داخل بهشت شويد ، كه نه ترسى داريد و نه غمناك مىشويد . شاهد در آيه اخير است كه اصحاب اعراف ( انبياء و ائمه عليهم السلام ) به عده‌اى كه استحقاق داخل شدن بهشت را ندارند خطاب كرده و از باب حكومتى كه خدا به ايشان داده به آنها مىگويند : « داخل بهشت شويد نه ترسى داريد و نه غمى . » تفسير اين آيات در سوره « اعراف » خواهد آمد . آيه ذيل نيز از جهتى از همين قبيل ( حكومتى را كه خداوند به اولياء خود داده است ) مىباشد : يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ ( اسراء ( 17 ) : 71 ) روزى كه هر جمعيتى را به پيشوايان مىخوانيم . آنهايى كه نامه اعمال آنها به دست راستشان داده شده ، نامه‌هاى مزبور را مىخوانند و كوچك‌ترين ظلمى به آنها نمىشود . چه اينكه وساطت امام در دعوت افراد و دادن نامه عمل به دست آنها از باب همين حكومت است . ( دقت كنيد ) از آنچه گفتيم چنين نتيجه گرفته مىشود كه شفاعت در آخرين مرحله قيامت انجام مىگيرد و جلوگيرى از داخل شدن در آتش مىكند و يا موجب خارج ساختن از آتش مىشود و تاثير آن به واسطه توسعه رحمت حق و يا مقام شخص شفاعت‌كننده است .