محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
71
عرفان الحق ( فارسى )
پس بهر عصرى وليى قائم است * تا قيامت آزمايش دائم است و چون مريد ثابت قدم در متابعت شيخ صاحب دم بمقام فنا رسد و اخلاق او باخلاق شيخ تبديل شود ، و همش در ارادت و اطاعت او واحد گردد ، و از هستى او اثرى باقى نماند ، آثار لطف پروردگار در وجودش نمودار آيد ، و انوار ظهور احمد مختار قلبش را فروگيرد ، و از بركات ائمه اطهار ، كه آيات رحمت كردگارند ، سيئات وجودش بحسنات بىشمار بدل گردد ، و در حصار امان خداوند غفار به حكم ولاية على ابن ابى طالب حصنى و من دخل حصنى امن من عذابى ( 106 ) راه يابد . نپندارى كه اگر ولايت على ( ع ) به اين معنى است دست ديگران از دامان ولايتش كوتاه است و مايوس گردى . ولايت را مراتب است اولش دوستى است و كمالش فناى فى الله . ظل ممدود رحمتش همه جا كشيده و بهر موجودى رسيده تا دست همه كس برسد و احدى محروم نماند . خداوند كارساز بىنياز است از آنكه بهواسطه كثرت عصيان چيزى از بنده خود دريغ دارد و به او نرساند ، بلكه گناهكاران به مغفرت نزديكترند . حب على حسنة لا يضر معها سيئة ( 10 ) را در نظر آر و على رغم شكاك و منكر و منافق و ناپاك به پاداش هر گناهى هزار رحمت از كريم كارساز و خلاق بندهنواز بيمن ولى ذى المناقب اسد الله الغالب تمنى دار ، كه بيش از آنچه تو پندارى اكرام كند . ان الله يغفر الذنوب جميعا انه هو الغفور الرحيم ( 107 ) . اگرچه به اعتقاد فقير باوجود حب على سيئه نيست كه ضرر كند يا نكند . حب