صفى الدين محمد طارمى
415
انيس العارفين ( تحرير منازل السائرين ) ( فارسى )
ازدياد مدد و يارى نمودن محبوب ، حتّى آنكه مىرسد به آخر انوار . پس متّصل مىشود به منبع او . پس مبهوت مىشود [ به ] حيثيتى كه ملحق شده است به بحر نور ، پس سترده مىشود « 1 » جدولى كه او به آن جدول عادت نموده است . و او قريب است از معنى « صولت نور قرب بر نور عطف » . پس به درستى كه محبّ هرگاه بوده باشد غايب ، مىرسد به سوى او نور هدايت و جذب و آثار الطاف مقرّبه ، مشاهده مىكند عطف محبوب و رحمت رحيميه را ؛ پس هرگاه يافت غايت قرب [ را ] به سبب اتّصال ، و مشاهده كرد وجه كريم را ، مبهوت و سرگشته مىشود . و همچنين است « صولت شوق عيان بر شوق خبر » . پس به درستى كه او بتحقيق كه مشتاق است در غيبت به خبر نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلم و وصف او از براى لقاى حقّ و ديدن او ، چنان كه وارد شده است به او اخبار . پس هرگاه معاينه كرد در شهود چيزى را كه شنيده بود خبر او را ، زياد مىشود اشتياق او و غالب مىشود اشتياق معاينه بر اشتياق مغايبه . پس مبهوت و سرگشته مىشود اشدّ انواع سرگشتگى و اكملش .
--> ( 1 ) . اصل : + و .