محمد نعيم

مقدمهء مصحح 15

شرح مثنوى ( فارسى )

مثال در اين معنى 238 حكايت آن پادشاه‌زاده [ كه پادشاهى حقيقى به وى روى نمود ] 240 عروس آوردن پادشاه 241 قصّهء فرزندان عزير 242 در تفسير اين حديث كه « إنّى لأستغفر اللّه فى كلّ يوم سبعين مرّة » 242 دعا كردن موسى عليه السلام 244 اطوار منازل خلقت انسان 244 بيان آنكه خلق دوزخ گرسنگانند و نالانند 246 نمودن جبرئيل - عليه السلام - [ خود را به مصطفى ( ص ) به صورت خويش ] 247 دفتر پنجم 253 نواختن مصطفى - صلّى اللّه عليه و سلّم - [ آن عرب مهمان ] را 255 بيان آنكه روزه و نماز و همهء چيزهاى بيرونى [ گواه است بر نور اندرونى ] 256 استعانت خواستن [ آب از حقّ جلّ جلاله بعد از تيره شدن ] 257 عرضه كردن مصطفى - عليه السلام - شهادت [ را بر آن مهمان خويش ] 258 بيان آنكه نور كه غذا و جان است ، غذاى جسم اوليا مىشود 259 تمثيل لوح محفوظ و ادراك عقل [ هركسى از آن لوح ] 260 تمثيل روشهاى مختلف 261 سبب آنكه فرجى را فرجى نام كردند 262 قصّهء آن حكيم كه ديد طاوس را 265 در بيان آنكه صفا و سادگى [ نفس مطمئنّه از فكرتها مشوّش شود ] 265 صفت آن بىخودان [ كه از شرّ خود و هنر خود ايمن شده‌اند ، كى فانىاند ] 266 مناجات 271 قال النبىّ ( ع ) : « ارحموا ثلاثا عزيز قوم ذلّ [ و غنىّ قوم افتقر و عالما يلعب به الجهّال ] » 272 حكايت سلطان محمّد خوارزمشاه رحمه اللّه 273