محمد نعيم

مقدمهء مصحح 12

شرح مثنوى ( فارسى )

اشاره در شناختن مدّعى كمال را 145 قصّهء هاروت و ماروت 147 حكايت مارگيرى كه اژدهاى فسرده را مرده پنداشت 147 مهلت دادن موسى - عليه السلام - فرعون را تا ساحران را جمع كند 150 جمع آمدن ساحران از مداين 153 اختلاف كردن آن جماعت در چگونگى شكل پيل 153 داستان مشغول شدن عاشق به عشق‌نامه خواندن 156 دويدن گاو در خانهء آن دعاكننده 157 عذر گفتن نظم‌كننده و يارى خواستن از بارى تعالى 157 در بيان آنكه تن روح را چون لباسى است 158 كرامات شيخ اقطع و زنبيل بافتن او 158 جرأت ساحران فرعون بر قطع دست و پا 159 شكايت استر پيش اشتر 161 عذر گفتن شيخ بهر ناگريستن بر [ مرگ ] فرزندان 161 مخفى بودن آن درختان از چشم خلق 163 بازپيش رفتن دقوقى به امامت قوم 166 شنيدن دقوقى در ميان نماز آه [ آن كشتى كه غرق خواست شدن ] 167 رفتن هر دو خصم پيش داود عليه السلام 168 تضرّع كردن آن شخص از داورى داود عليه السلام 169 حكم كردن داود - عليه السلام - بر صاحب گاو كه جملهء مال خود [ را به وى ده ] 170 در بيان آنكه نفس آدمى به جاى آن خونى است و كشندهء گاو عقل است 170 جواب گفتن انبيا - عليهم السلام - طعن ايشان را 172 در بيان وخامت آن مرغ كه ترك حزم كرد از حرص و هوا 174 بيان آنكه حق تعالى [ صورت ] ملوك را [ سبب ] مسخّر كردن [ جبّاران ساخته است ] 175