محمد نعيم

مقدمهء مصحح 13

شرح مثنوى ( فارسى )

مخصوص شدن يعقوب به چشيدن جام حق از روى يوسف عليه السلام 176 نوميد شدن انبيا - عليهم السلام - از قبول نصيحت 177 ديدن خواجه غلام [ خود را ] سپيد و ناشناختن [ كه ] اوست 177 جواب گفتن امير المؤمنين به حمزه رضى اللّه عنه 179 در بيان آنكه هرچه غفلت و غم [ و ] كاهلى [ كاهل است ، از تن است ] 180 فرق در ميان دانستن چيزى به مثال و تقليد [ و ميان دانستن ماهيّت آن چيز ] 183 قصّهء وكيل صدر جهان كه متّهم شد و از بخارا [ گريخت ] 184 عزم كردن عاشق كه رجوع كند به بخارا لاابالىوار 185 جواب گفتن عاشق لاابالى ناصح عاذل را 186 جواب گفتن [ عاشق ] عاذلان را 187 تمثيل گريختن مؤمن و بىصبرى او در [ بلا به اضطراب و بىقرارى نخود در جوش ] 187 عذر گفتن كدبانو با نخود و حكمت در جوش دادن كدبانو مر نخود را 189 باقى قصّهء مهمان مسجد مهمان‌كش 191 در بيان ملاقات آن عاشق لاابالى با صدر جهان 193 به هوش آمدن عاشق از بيهوشى 196 دفتر چهارم 201 غرض از سميع و بصير و عليم گفتن خداى را 203 گفتن آن جهود علىّ - كرّم اللّه وجهه - را [ كه اگر اعتماد دارى بر حافظى حق ، از سر اين كوشك خود را درانداز ] 203 قصّهء مسجد اقصى و خرّوب و عزم كردن داود [ بر بناى مسجد ] 205 شرح ( إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ ) 206 بقيّهء قصّهء بناى مسجد اقصى 208 در بيان آنكه حكماى طبيعى گويند كه آدمى [ عالم صغرى است ] 208 تفسير اين حديث كه « مثل امّتى كمثل سفينة نوح » 209