ولد عزيز تو سلامت ، اميد كه عمر دوامى مجتهد الزمانى زياد باد ، و هرگز بدى بوجود كاملت مرساد ، ( 1071 ) ( 1071 ) ( 1071 ) اندك عنايتى با لطفى بفرما ، و او را در ميان وطن و اقربا نهال نما ، زياده چه تصديع دانشمند دهد ، ( 1071 ) ( 1071 ) ( 1071 ) سايه لطف الهى از سر آخوند كم مباد ( 1071 ) وله اى صاحب علم و صدق و تمكين و وفا * كردى تو علوم انبيا را احيا ( 1071 ) ( 1071 ) چون مجتهد الزمان و عالىقدرى * از معنى وجه تو نجابت پيدا ( 1071 ) ( 1071 ) « ميرزا معصوم ملقّب به مجد » لب‌تشنه‌اى كه تازه شد از جويبار فيض * چون خضر زنده ماند مدام از بهار فيض هر صورتى ز معنى او معنى گرفت * گرديد جاى صورتيان تا دثار فيض پرگوهر است سينهء ارباب معرفت * همچون صدف ز رشحهء ابر نهار فيض جام جمست جام دل از فيض فضل او * سرشار گشت تا ز مى خوشگوار فيض آزاد شد ز آفت بىبرگى خزان * سرسبز گشت هر كه چو سرو از بهار فيض فانوس خور ز شمع جمال تو روشنست * زان مىشود بهار ازو مايه دار فيض مصداق فيض را نتوان يافت در جهان * بالا گرفته به سكه ز نام تو كار فيض « ايضا شعرى ديگر » اى نوربخش صبح سعادت كمال فيض * روشن هميشه ديده مهر از جمال فيض يابند آنچه خضر ز آب بقا نيافت * دل‌خستگان درد طلب از مقال فيض