1110 ه . ق . و اسأل اللّه التوفيق لاتمام ساير المجلدات كرّه بعد اخرى و انا العبد الذليل بهاء الدين محمد عفى عنه « توضيحا اين بهاء الدين محمد ممكن است برادر ضياء الدين محمد بن حكيم نور الدين محمد رازى باشند كه بنا به ثبت علم الهدى در روز چهارشنبه 14 جمادى الاولى سال 1091 در كاشان بدرود گفته و وفات برادرش ضياء الدين نيز يكشنبه 21 شعبان 1086 در كاشان بوده است امّا بهاء الدين را فرزند فاضلى بنام زين الدين بوده كه حواشى وى بر مفاتيح الشرائع نسخه ملكى اينجانب موجود است وفات او را ملا محمد محسن وفا در آخر صفر سال 1157 ثبت فرموده‌اند » . از فرزندان عالم وى مولانا شيخ محمد حسين بوده است . ديگر از نوابغ خاندان 1 - مولى محمد رفيع بن مولا محمد رضا كاشانى خواهرزاده آقا محمد هادى و نور الدين محمد مذكور است كه وى از اين دو تن روايت مىكرده . 2 - مولانا كمال الدين عيسى بن معين الدين احمد بن ملا محمد محسن فيض از علما و ادباء اين خاندان بوده است او در قمصر به سال 1081 از مادر بزاد و سپس در جوانى به هند رهسپار گرديده است و داراى فرزندى بنام مولى محمد ابراهيم بوده « ص 40 مقدمهء معادن » . 3 - برادر او ضياء الدين ادريس بن معين الدين احمد از مشاهير فضلاء طبقه دوم بعد از فيض فقيه و حكيم و مفسر و متكلم و شاعر بوده است او متولد سال 1083 در قمصر بوده و علت اينكه فرزندان معين الدين احمد در قمصر بوده‌اند بموجب پژوهش اينجانب و مجموعه‌اى كه از مولانا ضياء الدين ادريس در دست دارد علت آن بوده كه ضياء الدين ادريس بن معين الدين احمد فرزند فيض داماد شاه فضل اللّه بن محمد شريف خواهرزاده فيض و معين الدين بوده و در حقيقت دخترعمه خود را در حبالهء نكاح داشته و شاه فضل اللّه از معاريف علماى اين خاندان است و چون مقيم قمصر و صاحب ضياء و عقار و اشجار و انهار بوده ظاهرا اين خاندان بيشتر در قمصر بوده‌اند كه هنوز هم اعقاب شاه فضل اللّه بنام طايفهء شاه فضلى و شاه ملّائى صاحب املاك و باغات موروثى در قمصر سكنى دارند و به كشاورزى مشغولند البتّه شرح شاه فضل اللّه بعد از اين خواهد آمد بهر حال ضياء الدين ادريس از والد خود معين الدين احمد و عم خود علم الهدى و شاه فضل اللّه ابو زوجه خود اجازهء روايت داشته و فوق‌العاده مورد احترام پدر و شاه