ناقص « 1 » منهم في العلم والعرفان ، قاصر مثلهم في « 2 » العمل والإيمان . أمّا نقصانه في العلم والمعرفة ، فلشهادة جهله وإصراره « 3 » وضلاله « 4 » واغتراره « 5 » وكثرة سهوه « 6 » وخطائه ووفور غلطه « 7 » وعمائه . وأمّا قصوره « 8 » في العمل ، فلكونه محترقا بنار « 9 » الشّهوات ، مستغرقا في بحر اللّذّات ، أسيرا في أيدي الظّلمات ، ملسوعا بلسع حيّات النّعومات ، نهشته ثعابين « 10 » الشّهوات وتماسيح الهوى واللّهوات ؛ فلا يزال يملأ من الشّبهة والحرام « 11 » الحشا ، ويؤذي الجلّاس والنّدماء من « 12 » الجشا ، وأكثر أوقاته في التّلاعب والتّمذّق بالصّبيان والمردان « 13 » ، والمنادمة مع السّفهاء والولدان ، واستماع التّغنّي ، ومزاولة آلات اللّهو واللّعب والخسران وأسباب السّهو والخطأ والنّسيان والمبعّدات عن الرّحمة والرّحمن « 14 » والجنّة والرّضوان . ومع هذه الآفة الشّديدة والدّاهية العظيمة وجدت « 15 » جماعة من العميان ، وطائفة من أهل السّفه « 16 » والخذلان ، ادّعوا « 17 » فيه علم « 18 » المعرفة ، ومشاهدة الحقّ

--> ( 1 ) مج : - قليلا . . . ناقص . ( 2 ) آس : من . ( 3 ) تا : إصرارها . ( 4 ) ك ، تا : إضلاله . ( 5 ) تا : اغترارها . ( 6 ) دا : شهوته . ( 7 ) دا : - ووفور غلطه . ( 8 ) ك ، تا : قصورها . ( 9 ) آس : بناء . ( 10 ) دا : تعابير . ( 11 ) تا : الشّبهات والمحارم . ( 12 ) مج ، آس : - من . ( 13 ) در تمام نسخه‌ها « مردان » آمده ودر جمع « أمرد » به كار رفته است . در كتب لغت عربى جمع « أمرد » « مرد » ضبط شده است ؛ ولى در فرهنگهاى فارسي « أمرد » را به « مردان » جمع بسته‌اند . ( ر . ك : فرهنگ آنندراج . ) ( 14 ) مج : - والرّحمن . ( 15 ) مج : وجد مع . ( 16 ) دا : السّنّة . ( 17 ) دا : دعوا . ( 18 ) تا : - علم .