بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ديباجه سپاس سعادت اساس و شكر عبادت لباس معبودى را كه اعلام نبوّت و ولايت در ميدان فتوّت و هدايت برافراشت و ارقام حقايق انجام حدس و الهام بر صحايف قلوب علما و الواح ارواح « 1 » حكما نگاشت « 2 » . س : اى نور تو در جملهء اشيا ظاهر * وز منظر چشم اهل عرفان ناظر عالم همه از نور تو روشن گشته * هم اوّل اين سلسله‌اى هم آخر و درود خجسته ورود بر انبيا و اوليا كه براى تكميل خلايق و تحصيل حقايق كمر اجتهاد بر ميان جان « 3 » بسته‌اند و اصنام مناهى و ملاهى را « 4 » بنصر و تأييد الهى شكسته ، خاصّه بر حضرت مصطفى كه بىمنّت كس از سرچشمهء فيض اقدس استفاضه نموده و ابواب عنايت سرمدى بر روى منتهى و مبتدى « 5 » گشوده ؛ س : آن روز كه آفريده شد لوح و قلم * در بزم عيان نهاد نور تو قدم كردند محقّقان اسرار قِدَم * بر صفحهء دل حرف وفاى تو رقم

--> ( 1 ) . A : - ارواح . ( 2 ) . D : نگاه داشت . ( 3 ) . E : - جان . ( 4 ) . E : - را . ( 5 ) . BG : مبتدى و منتهى .