اظهار اخلاص با نبى و مذمّت مردم اجنبى 657 دم زدن از محبّت رسول كه فرض عين است و در ذمّت همّت همه به مثابهء دين است 658 حكايت غزاى بدر و فتح رسول عالىقدر 659 حكايت غزاى احد در حوالى مدينه و غالب شدن اهل كفر و كينه 662 رجز عثمان بن ابى طلحهء مردود كه در احد علم‌دار مشركان بود 664 جواب او به عبارت فصيح و اشارت مليح 664 رجز كه ابو الحكم عمرو بن اخنس بن شريق ثقفى از بخت آشفته در روز غزاى احد گفته 665 جواب او بعبارتى خوب و طرزى مرغوب 665 حكايت غزاى خندق و فتح رسول بر حقّ 666 حكايت قتل حيىّ بن اخطب مردود كه بزرگ قبايل يهود بود 668 باز نمودن اراجيف منافقان صاحب كينه در وقت خليفه ساختن مصطفى او را به مدينه 670 اظهار اندوه و ملال از اهل جدل در وقت نزديك شدن حرب جمل 672 شكايت از طلحه و زبير ، رضى اللّه عنهما و جزاهما بالخير 673 پيام به معاوية بن ابى سفيان در اوقات بغى و طغيان 674 جواب معاويه بجدال و تحريك سلسلهء قتال 677 جواب جواب به آئين صواب 677 صفت لشكر ظفرپيكر 678 اظهار خشنودى خويش بحسب دين از عبد العزيز بن حارث در صفّين 678 تمنّى موت خويش از كمال اندوه و ملال در وقت شهادت عمّار بن ياسر سعادت‌مآل 679 حكايت قتل لشكر شام بتيغ آبدار خون‌آشام 681 حرف الميم دعاى مجرّب در قضاى حاجات ، مشتمل بر تضرّع و مناجات 683 طلسم دفع صداع و كدورت كه مجرّب اكابرست به اين صورت 696 بيان آنكه عقل براى اقامت رسم عبوديّت است ، نه براى ادراك سرّ الوهيّت 697